‘De verkeersregelaars zijn echt goud’
Gouderak – De dijkversterking bij Gouderak is één jaar onderweg en dat merken bewoners elke dag: langere reistijden, omleidingen, trillingen in huis en zorgen over veiligheid. Toch klinkt er ook waardering. Vooral de verkeersregelaars worden genoemd als lichtpunt.
De werkzaamheden maken deel uit van de grootschalige versterking van de 10,5 kilometer lange dijk langs de Hollandsche IJssel tussen Gouderak en Krimpen aan den IJssel. Het project duurt in totaal zeven jaar. De dijk voldoet niet meer aan de landelijke veiligheidsnormen voor 2050 en moet versterkt worden om de Krimpenerwaard te beschermen tegen hoge waterstanden. Het eerste jaar draaide vooral om damwanden, buispalen, kabels, leidingen en graafwerk. Het zijn werkzaamheden die, hoe noodzakelijk ook, merkbaar zijn voor bewoners in Gouderak.
Leven met afsluitingen
Wat de dijkversterkingswerkzaamheden vooral zichtbaar maakt, is hoe kwetsbaar de dagelijkse hinder kan zijn. Even boodschappen doen of een pakketje ophalen in het dorp, het kost allemaal meer tijd dan voorheen. Joyce Ramdhan, wonend aan de Kattendijk, vertelt hoe een simpel ritje naar het dorp is veranderd: “Voorheen was ik binnen vijf minuten op het dorp. Nu kost het me soms 1,5 uur heen en terug.” Daarnaast vindt ze het wegvallen van de busverbinding tussen Gouderak-dorp en Ouderkerk-dorp erg onhandig. “De flexBuzz is geen betrouwbare vervanging van lijn 196 gebleken en we maken hier geen gebruik meer van. Het reserveren alleen al was een uitdaging”, vertelt ze.
Ook Cindy Steenbergen-Hofstede, eveneens wonend aan de dijk, merkt dat de afsluitingen veel invloed hebben gehad. Vooral de langere periodes hakken erin: “De afgelopen keer heeft de dijk echt vijf weken dichtgezeten. Dat vond ik wel heel erg lang, want je hebt soms ook zware spullen die je op de fiets niet meekrijgt. Drie weken was prima, maar echt niet langer dan dat.” Maar wat Cindy vooral frustreert, is dat de dijk soms veel langer dicht blijft dan afgesproken. “Laatst stonden er mensen drie kwartier op de dijk te wachten, terwijl ze hadden gezegd dat dit maximaal een kwartier zou zijn. Mensen weten dan niet eens waar ze op wachten en bewoners aan de dijk zitten dan klem.”
Voor Aafje Bek, mede-dijkbewoner, was vooral de totale afsluiting van een klein stukje dijk erg zwaar. “Een uur omrijden om naar het dorp te gaan, dat vond ik nergens op slaan.” Voor oudere bewoners wordt zo’n afsluiting al snel extra lastig, zeker als je, zoals Aafje, niet meer kunt fietsen en volledig afhankelijk bent van de auto. “Dat kostte veel tijd en brandstof”, zegt ze. De om-en-omregeling op de dijk vond ze daarentegen prima. “Een kwartiertje wachten voor een stoplicht vind ik niet erg.”
‘Ik hoorde de kasten trillen. Dat was wel heftig’
Ondernemers voelen de gevolgen net zo goed. Slager Willem Markus zag het aantal klanten teruglopen: “Tien procent minder door de dichte dijk, maar als de dijk weer open is, komen de klanten terug. Daar ben ik erg blij mee.” Het bezorgen naar Ouderkerk aan den IJssel moest hij wel stopzetten. Toch ziet hij ook loyaliteit: “Winkeliers in Gouderak zijn blij dat de klanten blijven komen ondanks de hindernissen.”
Alma Olde Heuvelt van HairbyAlma heeft zakelijk weinig last. “Ik heb maar een paar klanten die vanuit de kant van Ouderkerk aan de IJssel komen”, vertelt ze. “Ik app als ze een afspraak hebben of de dijk open is of dat ze moeten omrijden.” Volgens haar werkt dat goed en kunnen afspraken daardoor doorgaan.
Geluid, trillingen en veiligheid
Hoewel de herrie voor veel bewoners doorgaans meeviel, was er één moment waarop het even misging. Op de Kattendijk zorgde een oude constructie in de dijk voor te hoge trillingen. Cindy herinnert dat moment scherp: “Toen hoorde ik de kasten trillen en dat was wel heftig.” Bewoners hebben toen massaal gebeld, waarna het werk direct werd stopgezet.
De veiligheid blijft daarnaast een punt van zorg. Zowel slager Willem als Cindy zagen hoe een vrachtwagen bijna van de dijk viel. Volgens kapster Alma, die tevens aan de dijk woont, gaan ze regelmatig de grens over en voelt het niet altijd veilig wanneer bewoners tussen zwaar werkverkeer door moeten.
Tot slot maken veel Gouderakkers zich zorgen over de bereikbaarheid in noodgevallen. “Hoe snel kan een ambulance hier nu komen?”, vraagt Cindy zorgelijk.
Lichtpuntjes
Tussen alle hinder door zijn er ook lichtpuntjes. De tijdelijke pontonbrug voor fietsers en voetgangers bleek voor veel bewoners een fijne voorziening. Zo ook voor Cindy: “Zonder die brug was het echt niet te doen geweest. Ik zette de auto in het dorp en pakte de fiets richting huis. Op den duur werd ik daar handig in.” Maar de meeste waardering gaat uit naar de verkeersregelaars. Bewoners noemen hen vriendelijk, betrokken en onmisbaar. “Ik ben ontzettend blij met de verkeersregelaars”, zegt Cindy. “Die kijken echt goed mee.” Ook Alma prijst hun inzet: “Ze doen alle moeite om ons erdoorheen te helpen en ze kennen je inmiddels ook. De verkeersregelaars zijn echt goud.”
Vooruitkijken
Betere communicatie en meer betrokkenheid, dat is wat veel Gouderakkers de komende jaren hopen te zien. De klankbordgroep waar Alma deel van uitmaakte, werd gewaardeerd, maar volgens haar “werd er wel geluisterd, maar gebeurde er weinig mee.” Tegelijkertijd weten veel Gouderakkers dat het werk noodzakelijk is. En er is perspectief: over een paar maanden is de grootste hinder voor de Gouderakkers voorlopig voorbij, waardoor de rust even kan terugkeren.
Zie ook artikel op pagina 7.