Geen gepolder in mijn polder?
Als gemeente Krimpenerwaard hebben we de afgelopen jaren veel ambities gehad, ambities die we ook de komende tijd weer willen voortzetten. Niet al deze ambities hebben we kunnen waarmaken, ook als gemeente is er vaak gebrek aan tijd of geld.
Er was echter iets anders wat ons de afgelopen jaren ook goed tegen zat: de provincie. Op de een of andere manier is de visie die wij als gemeente hebben voor ons gebied erg anders dan de visie die de provincie hanteert. En ondanks dappere pogingen om onze plannen te doen slagen, moeten we helaas constateren dat we regelmatig ‘nee’ moesten horen.
En wat dan nu? Lobbyen om de provincie af te schaffen? Ieder statenlid spammen met goed geformuleerde betogen over hoe weinig we nu kunnen? Ik ben er persoonlijk van overtuigd dat ook de mensen in het provinciehuis het beste met onze gemeente voor hebben, het moet dus niet zo moeilijk zijn om hen mee te krijgen in goede plannen voor ons gebied.
Echter, als de provincie bepaalde eisen van ons gaat stellen, en ons vraagt om bepaalde afspraken na te komen; dan zijn wij ook nog wel eens geneigd om hier geen gehoor aan te geven. En dat lijkt mij ook niet echt dé manier om met elkaar op te trekken.
Komende jaren zullen we als gemeente over onze eigen schaduw moeten stappen en de dingen nemen met een beetje van onszelf en een beetje van de ander. Zowel binnen als buiten de gemeente wil men zich wel inzetten voor het goede.
Als ChristenUnie maken wij een bewuste keuze om niet alleen op te staan voor het goede, maar ook daarna in samenwerking en vertrouwen stappen te zetten. Een goed poldermodel geeft veel meer kansen rondom bijvoorbeeld woningbouw in onze polder.