Vier lintjes, twee echtparen: ‘Het zit in je lijf, dus je doet het gewoon!’
NieuwsAlblasserdam – Lintjesregen is altijd bijzonder, maar dit jaar extra bijzonder, omdat in Alblasserdam twee echtpaar gelijktijdig een Koninklijke onderscheiding kregen: Kees en Rinie Bezemer en Henk en Netty Haverkamp.
“Ik was helemaal de weg kwijt toen het gebeurde”, blikt Henk Haverkamp met een glimlach terug. Hij en zijn vrouw Netty kregen een lintje voor hun vrijwilligerswerk bij De Alblas. Daarnaast is Henk jarenlang actief geweest bij de FNV en Netty bij parochie H. Theresia van Ávila.
Kees Bezemer is actief bij een van de knotgroepen van Natuur & Vogelwacht De Alblasserwaard. Zijn vrouw Rinie heeft veel betekend voor de Alblasserdamse IJsclub en samen doen ze nu nog steeds veel voor de SWEK (Stichting Werelderfgoed Kinderdijk).
Eerst veel gereisd
“We hebben jarenlang een banketbakkerij gehad, eerst tegenover Het Wapen van Alblasserdam en later in winkelcentrum Makado”, vertelt Rinie. “Nadat we de zaak verkochten, gingen we eerst veel reizen. Toen we dat een beetje zat werden, hebben we ons in het verenigingsleven gestort.”
“Ongemerkt steek je er heel veel uren in, maar het gekke is, dat merk je eigenlijk niet”
En hoe. Rinie heeft onder meer jarenlang de ledenadministratie gedaan bij de ijsclub. “Aan het begin van het schaatsseizoen printte ik thuis de ledenkaarten uit en bracht die rond door heel Alblasserdam. We hadden 1250 leden, dus ik ken Alblasserdam inmiddels op m’n duimpje!”
Wilde graag naar buiten
“Ik koos mijn vrijwilligerswerk zorgvuldig uit”, blikt Kees Bezemer terug. “Ik heb altijd binnen gewerkt, dus ik wilde graag naar buiten. Zo ben ik bij de knotgroep terecht gekomen en ben ik schipper geworden voor de toeristen van Kinderdijk. Leuk hoor, je komt mensen van over de hele wereld tegen!”
“Onze zoon ging voetballen, dus dan ga je mee en raak je bijna automatisch verbonden aan de voetbal”, vertelt Netty. “We zijn begonnen met bardienst op maandagavond, tijdens de training van de kinderen, gingen later frietjes bakken op zaterdag en zo rolden we van het een in het ander.”
Netty doet tegenwoordig veel van haar vrijwilligerswerk samen met haar man Henk, die in het verleden voetbalde in het eerste en later secretaris en daarna voorzitter werd bij De Alblas. Drie keer per week zijn ze te vinden op het sportcomplex en om schoon te maken en tenues te wassen.
Je merkt er niks van
“Ongemerkt steek je er heel veel uren in, maar het gekke is, dat merk je eigenlijk niet”, vertelt Henk. Bijzonder vindt hij het niet dat hij zoveel doet voor de club. “Wij zijn echt niet de enige die actief zijn als vrijwilligers binnen de vereniging. Ik kan er nog wel meer opnoemen die wat mij betreft voor een lintje in aanmerking zouden komen.”
Bij Henk en Netty Haverkamp en Kees en Rinie Bezemer werd de uitreiking van de Koninklijke onderscheiding goed geheim gehouden. Beide stellen hadden geen flauw benul wat hen te wachten stond.
“Je wordt op straat gewoon nageroepen: ‘Hé gefeliciteerd!’. Dat is best bijzonder.”
Henk: “Ik wist dat Netty een lintje zou krijgen en Netty wist dat ik een lintje zou krijgen. Maar allebei moesten we het geheim houden voor de ander, vertelde onze dochter, die in het complot zat, toen ze ons allebei op verschillende momenten even apart nam. We hadden de dag vrij gehouden, omdat onze zoon, die bij de politie zat, een feestje had vanwege een andere functie die gekregen had.”
Even helemaal de weg kwijt
“Toen de burgemeester op de stoep stond en vertelde dat hij voor mij kwam, was ik helemaal de weg kwijt. Hij zou toch komen voor mijn vrouw?”, vervolgt Henk. Netty snapte het toen nog prima, maar was even later weer verbaasd toen bleek dat ook zij een lintje kreeg.
“Bij ons hebben onze schoonzoon en dochter alles in gang gezet voor het lintje”, legt Rinie Bezemer uit. “Wij moesten de bewuste dag vrij houden voor een gezellig dagje uit met hen. Dat was alles wat ik wist. Toen de burgemeester ons kwam ophalen, zei ik dat ik niet kon, omdat ik zou uitgaan met onze dochter. Hij zei dat we toch maar moesten meegaan, maar ik had nog steeds niks door. Zelfs niet toen we in de koets stapten om op weg te gaan naar Landvast. Ik vond het wel vreemd dat we daar veel bekenden zagen.”
Je wordt een beetje geleefd
Ook haar man Kees had niks in de gaten. “Ik reageerde echt zo van ‘wat gebeurt hier allemaal!?’ en besefte niet waar het om ging. Alles gaat ook zo snel, je wordt dan eigenlijk geleefd.”
Beide echtparen zijn blij en trots op hun Koninklijke onderscheiding en voelen zich soms net beroemde Alblasserdammers. Henk: “Vooral in de eerste weken na de uitreiking. Als ik een boodschap ging doen, was ik veel langer van huis omdat zoveel mensen me aanspraken.” Netty vult aan: “Je wordt op straat gewoon nageroepen: ‘Hé gefeliciteerd!’. Dat is best bijzonder.”
Wereldproblemen oplossen
Intussen gaan Kees en Rinie Bezemer en Henk en Netty Haverkamp gewoon door met hun vrijwilligerswerk. “Heerlijk!”, vertelt Kees. “Als we met de knotploeg samenkomen, drinken we eerst een bakkie koffie en lossen met elkaar alle wereldproblemen op. Daarna gaan we gezellig in de buitenlucht aan de slag. Ik geniet ervan om met een team zulk leuk werk te kunnen doen!”
De anderen sluiten zich daarbij aan. Netty: “Het vrijwilligerswerk zit in je lijf, dus je doet het gewoon.”
