Transferium d’Ouwe Kabel: ‘We zitten hiermee in de kopgroep van Nederland’
NieuwsAlblasserdam - Met transferium d’Ouwe Kabel zit de streek in de kopgroep van Nederland. Dat benadrukte Peter-Jan van Steenbergen van de Stichting Werelderfgoed Kinderdijk onlangs tijdens de officiële opening.
Jarenlange noeste arbeid vertaalt zich in een voorziening die Alblasserdam ‘een plek in de kopgroep van Nederland’ geeft. Niet voor niets straalt de trots zichtbaar af van wethouder Ramon Pardo, die samen met de andere betrokkenen de nodige hobbels moest overwinnen om het transferium voor bezoekers van Kinderdijk mogelijk te maken.
Hij kan het woensdag bij de officiële opening niet laten om heemraad Kees Romeijn van Waterschap Rivierenland daar met een knipoog op aan te spreken. “In ons eerste gesprek keek je bedenkelijk, het zou niet mogelijk zijn.”
250 parkeerplaatsen
Bij het waterschap en Rijkswaterschap waren vele uren overleg nodig voordat alle puzzelstukjes op hun plek lagen. Het resultaat: onder de oprit van de Brug over de Noord, aan de rand van het Damdorp, strekt zich nu een terrein met circa 250 parkeerplaatsen voor auto’s, campers en bussen uit. Bedoeld voor bezoekers aan het Werelderfgoed Kinderdijk, om zo de verkeers- en parkeerdruk op dit wereldberoemde molencomplex te verlichten.
De toeristen kunnen hun reis naar de molens vanaf het transferium d’Ouwe Kabel vervolgen met een shuttlebus of (deel)fiets. ‘In een latere fase wordt ook een verbinding gemaakt met het openbaar vervoer’, stelt het gemeentebestuur. Met Waterschap Rivierenland zijn afspraken gemaakt over een tijdelijke vergunning van tien jaar, met een mogelijke verlenging van vijf jaar.
Meerdere uitdagingen
Een belangrijke stap, zo benadrukt Peter-Jan Steenbergen, directeur van Stichting Werelderfgoed Kinderdijk. “We zitten hiermee in de kopgroep van Nederland. Grote steden zullen hier met enige jaloezie naar kijken.”
Om zijn blijdschap over deze mijlpaal aan te vullen met meerdere uitdagingen. “Hoe zorgen we met bewegwijzering ervoor dat bezoekers uit de hele wereld, die hier vaak maar één keer komen, het transferium gaan vinden? En hoe mooi zou het zijn als we dit terrein ook geschikt kunnen maken voor andere vormen van mobiliteit, zodat ook forensen er bijvoorbeeld gebruik van kunnen maken?”
Kritische kanttekening richting verhogen btw
Richting de landelijke overheid plaatst hij een kritische kanttekening wat betreft de verhoging van de btw op overnachtingen van 9 naar 21 procent. “De BV Nederland moet als bestemming betaalbaar blijven. Ik hoor nu al dat toeristen uit gaan wijken naar Duitsland. En dat terwijl toerisme zo’n belangrijk onderdeel van de economie is, groter zelfs dan de agrarische sector.”
Pratend over geld, stipt hij ook de financiering van transferium d’Ouwe Kabel aan. Dankzij onder meer steun van de Regio Deal Drechtsteden-Gorinchem kon het parkeerterrein aangelegd worden, maar uiteindelijk staat de SWEK aan de lat om dit geld terug te betalen. “Dat zal moeten komen uit de inkomsten van bezoekers die bij ons een entreekaartje kopen en gebruikmaken van onze horeca.”
De burgemeesters Jan Willem Boersma van Alblasserdam en Theo Segers van Molenlanden onthullen vervolgens het bord met de naam d’Ouwe Kabel. Deze was ingediend door Marian Zijlstra en verwijst naar de voormalige kabelfabriek die in dit gebied stond, waar in het verleden veel Alblasserdammers hebben gewerkt.
De Waterbraker, Walbout, D’n Ruigenhil, ze vielen allemaal af
Alblasserdam - d’Ouwe Kabel had als naam geduchte concurrentie. Voor de benaming van het transferium moest de jury kiezen uit meer dan vijftig inzendingen.
Wethouder Ramon Pardo benoemde er drie tijdens de officiële opening van het nieuwe parkeerterrein voor de molens van Kinderdijk in Alblasserdam. De inzenders kregen het ‘slechte nieuws’ dat hun voorstel niet was gekozen, maar ze kregen wel de kans er iets over te vertellen.
De eerste was De Waterbraker. Jan-Willem de Winter wilde er de herinnering aan de molen met die naam in ere houden. “Hij stond op deze locatie”, vertelde hij. “In de jaren dertig werd De Waterbraker gesloopt. Een zekere meneer Smit probeerde jarenlang om met de opgeslagen materialen de molen te herbouwen. Maar toen de gemeente Alblasserdam daarmee aan de slag wilde gaan, bleek alles zoek.”
Met een knipoog: “Daarom mijn verzoek aan het huidige gemeentebestuur: speur alsnog de onderdelen op voor de herbouw van De Waterbraker.”
Van de kant van Vincent Prins kwam de suggestie van Walbout. “Dat was de naam van een opziener, die omkwam tijdens een bedrijfsongeluk bij de aanleg van de brug over de Noord”, lichtte hij zijn keuze toe.
Nummer twee, ingediend door Ep Huttinga, was D’n Ruigenhil, de naam van de straat die grenst aan het transferium. “In mijn jeugd logeerde ik bij mijn oom aan de Ruigenhil. Ter ere van hem heb ik deze naam ingediend.”
