Racen in de Formule 1? Ryan van Dam (17) uit Groot-Ammers gelooft rotsvast in het onmogelijke mogelijk maken
Groot-Ammers - Geloven in het onmogelijke is Ryan van Dam (17) op het lijf geschreven. Zeker zo belangrijk als motivatie is de belofte aan zijn moeder op haar sterfbed: de jonge inwoner van Groot-Ammers gaat er álles aan doen om ooit te racen in de Formule 1.
Ademloos kijkt een jochie van zes naar het scherm. Racefilm ‘The Fast & the Furious’ heeft hem helemaal te pakken. Onzichtbaar springt de vonk van het racevirus over op Ryan. “Ik vond het prachtig”, lacht hij. “Ik heb alle delen meerdere keren gekeken.”
Een vonk die voeding kreeg toen hij als twaalfjarige voor het eerst achter het stuur van een kart kroop. Het was een bijzonder moment voor Ryan. “Op school was ik vaak eenzaam. Ik was een onzekere jongen. Maar in de kart viel dat helemaal weg. Daar had ik de controle. Het was alleen ik en het brullen van de kart. Vanaf dat moment wist ik: hier wil ik verder in.”
Van begin af aan was duidelijk dat we hoogstwaarschijnlijk zonder onze moeder verder moesten
Dat resulteerde in zoveel mogelijk wedstrijden rijden in huurkarts, door heel de Benelux en Duitsland heen. De jonge Ammerse racer bleek een natuurtalent. Dromen van de Formule 1 komt dan vanzelf om de hoek kijken. Maar er was een ingrijpende gebeurtenis voor nodig om de knop bij Ryan voor honderd procent om te zetten. Zijn moeder kreeg in december 2024 een verschrikkelijke boodschap: alvleesklierkanker. “Van begin af aan was duidelijk dat we hoogstwaarschijnlijk zonder onze moeder verder moesten. Dat was heel zwaar voor mij en mijn broer. Zeker omdat onze vader nooit in beeld was en we altijd met zijn drieën waren geweest.”
Zandvoort
Een periode waarin het twee kanten op kon gaan, erkent Ryan. “Ja, ik heb ook het gevoel gehad: wat kan het mij allemaal nog schelen. Maar mijn moeder heeft altijd alles voor ons gegeven. Dat wilde ik haar niet aandoen.” Sterker nog, tijdens een bezoek met zijn ernstig zieke moeder aan het racecircuit in Zandvoort hakt hij voor zichzelf de knoop door om alles, maar dan ook echt alles te geven om in de Formule 1 te kunnen racen. “Dat heb ik mijn moeder, net voordat ze overleed in oktober 2025, beloofd.”
Trainen gaat vanaf dat moment voor een sociaal leven, om zijn racetechniek en lichaam te optimaliseren. Zeker zo belangrijk: op zoek gaan naar kansen in een wereld waar veel meer jonge talenten meedoen om de dans om de stoeltjes in de raceauto’s. Daarom stuurt Ryan in april een mail naar een GB4-team in Engeland. “Dat is een klasse vergelijkbaar met de Formule 4, een opstap naar de Formule 1. Ik dacht: ik probeer het gewoon. Dat je het onmogelijke mogelijk kunt maken, weet ik zeker.”
Met succes. Er volgt binnen welgeteld twintig minuten een reactie. Al snel is duidelijk dat zijn resultaten zo goed zijn, dat er een stoeltje voor hem klaar staat in het team. Maar zoals in de racewereld gebruikelijk: niet voor niets. 350.000 euro. Dat is de geldberg die Ryan moet beklimmen om de kart om te wisselen voor een raceauto. Het betekent de start van een zoektocht naar sponsors. “Daarvoor ga ik de komende tijd bij bedrijven aankloppen. Bellen, mailen, gewoon binnenlopen. Ik ga er alles aan doen om het geld binnen te halen.”
Silverstone
Ryan heeft wat speelruimte. “Ik hoef het bedrag niet in één keer op tafel te leggen, het mag ook in termijnen. En of ik de gok durf te wagen om te gaan racen als ik het geld nog niet heb?” Hij hoeft er niet over na te denken: “Zeker. Het grote voordeel als je eenmaal rijdt, is dat je echt een podium hebt. De eerste race is volgend jaar in april, op Silverstone (het beroemde racecircuit in Engeland, red.). Dan heb je sponsors ook echt wat te bieden.” Daarnaast werkt hij aan zijn zichtbaarheid. De eerste video over zijn weg naar de Formule 1 staat al op YouTube en er gaan er meer volgen.
Over de invulling van één video is hij duidelijk. “Het eerste rondje op Silverstone wordt een eerbetoon aan mijn moeder. Alles wat ik doe om de top te bereiken, doe ik voor haar.” De toon is zelfverzekerd, hij vertelt er merkbaar graag over. Maar de ondertoon van verdriet over zijn moeder klinkt er in door. “Ik mis haar, elke dag nog. En zeker op bijzondere momenten, zoals een eerste race op Silverstone, zal dat moeilijk zijn. Dat had ik zo graag met haar gedeeld. Ik heb dan wel een stoeltje gevuld, maar haar stoel blijft voor altijd leeg.”
Degenen die Ryan van Dam willen ondersteunen, kunnen via r.avandam2009@gmail.com contact met hem opnemen.