Ooggetuige vertelt over crash Spitfire in 1945: ‘Ik hoorde een enorme dreun’
Oud-Alblas - Tijdens de herdenkingsplechtigheid maandag in Oud-Alblas (zie artikel hierboven) haalde Piet Vuurens herinneringen op aan de crash op 22 januari 1945.
De 93-jarige inwoner van Oud-Alblas was op die dag op zoek naar vissen die gevangen zaten in het ijs. “Het was de hongerwinter, dus die wilden we gebruiken om op te eten.” Terwijl hij op een prikslee zit, hoort hij het ronken van een vliegtuig. Boven zich ziet hij de Spitfire laag overkomen. “Op ongeveer tweehonderd meter hoogte. Dat was bijzonder, want zo dichtbij kwamen ze eigenlijk nooit. Hij liet een bom vallen. Daarna verdween het vliegtuig achter de bomen.” Het neerstorten zelf zag hij niet. “Wel hoorde ik een enorme dreun.”
Bij de plek waar de Spitfire in het weiland was neergekomen, kon de toen jonge Oud-Alblasser niet komen. “De Duitsers hadden wachtposten neergezet. Een paar weken later, toen die wegwaren, zijn we met een bootje vanaf de Peilmolen naar de plek waar het vliegtuig was neergestort gevaren en hebben we een mitrailleur meegenomen. Daar zijn we mee aan de slag gegaan om hem te demonteren. Waar hij uiteindelijk is gebleven, weet ik niet.” Vuurens herinnert zich daarnaast nog hoe in 1946 de Engelse luchtmacht met trucks en manschappen het weiland inging, bij een poging om de restanten van het vliegtuig op te graven. “Ik heb toen gehoord dat de Engelse commandant de burgemeester een reprimande heeft gegeven, omdat er geen kruis was geplaatst op de plek waar de piloot was omgekomen.”