Herdenking Oud-Alblas: ‘Tot vandaag is hier nog niemand van zijn familie geweest’
Geurt Mouthaan
Oud-Alblas - Ruim 81 jaar nadat de Engelse piloot Arthur Gordon Richardson omkwam toen zijn vliegtuig neergeschoten werd en crashte in Oud-Alblas, kwamen nabestaanden voor het eerst naar de plek waar dit gebeurde. Maandag waren zij aanwezig bij een herdenkingsplechtigheid.
Geronk in de verte. Een oude tweedekker cirkelt boven het westen van de Alblasserwaard. In een weiland tussen de boerderij van de familie Baan en de A15 wordt ingespannen naar boven gekeken en gewezen. “Kijk, nu komt hij onze kant op.”
Een drie kwartier eerder verzamelt een bescheiden gezelschap zich bij de boerderij. Naast onder anderen burgemeester Theo Segers en de familie Baan zijn er als speciale gasten, overgekomen uit Engeland, de zussen Wendy en Carol en hun broer Robin. Arthur Gordon Richardson was hun oudoom.
In een stille tocht lopen zij naar de plek waar de Spitfire, die na een aanval op de zuurstoffabriek in Alblasserdam in januari 1945 werd neergeschoten door Duits luchtafweergeschut, neerstortte. Een bijna niet zichtbare verdieping in de kant van de sloot markeert na 81 jaar nog steeds die plek.
‘Hij stierf hier alleen’
Er is voor de herdenking nu een grote Engelse vlag over gespannen. “We zijn zo vereerd om hier te zijn”, zo vertelt een duidelijk geëmotioneerde Wendy daar. “Het raakt ons dat Gordon, op de dag dat hij omkwam, hij alleen vloog, alleen neerstortte en alleen stierf. En tot op vandaag is hier nog niemand van zijn familie geweest. Om ons dan op deze plek te brengen is zo speciaal. Wij zijn zeer dankbaar dat we dit nu mee mogen maken.”
Ze richt zich daarbij speciaal tot Arjan Wemmers, die in zijn onderzoek naar het neerstorten van de Spitfire en de achtergronden van Arthur Gordon Richardson zijn nabestaanden op wist te sporen. “Vooral jou willen wij bedanken. Toen je mij belde, dacht ik dat wij de enigen waren in de wereld die het verhaal van Gordon konden vertellen. En dan te horen dat hier in Nederland, in Oud-Alblas, zijn verhaal ook verteld wordt. Dat was een heel bijzondere connectie.”
Onze Vader
Ook Robin komt aan het woord. “Als je ons hier kunt zien, Gordon, accepteer dan alsjeblieft onze dankbaarheid voor het ultieme offer dat je gaf om ons een vrij leven te geven.” Wendy, Carol en Robin leggen, net als Naomi en Anna Baan en burgemeester Theo Segers, bloemen bij de grote Engelse vlag.
Dominee Hans Lammers, predikant van de plaatselijke hervormde gemeente, spreekt aansluitend het Onze Vader uit. Eerder was er al een minuut stilte, nadat een trompettist ‘The Last Post’ had geblazen. De blik richt zich dan naar de hemel. De tweedekker waar dit artikel mee begon, is een Tiger Moth die in de jaren dertig van de vorige eeuw als lesvliegtuig werd gebruikt. "Het was de bedoeling dat er een Spitfire zou komen. Dat is helaas niet gelukt”, vertelt Arjan Wemmers. “Maar in zo’n vliegtuig heeft Gordon les gehad, dus is er wel een link met hem.”
Het oude vliegtuig vliegt na de toespraken van de aanwezigen enkele keren als eerbetoon over de plek waar de Spitfire neerstortte. Na de laatste passage wiebelt het vliegtuig met zijn vleugels als afscheid, om aan de horizon te verdwijnen.