Een halve eeuw zondagsschooljuf: Aagje Korver (67) blikt terug
Madelief Helmhout
Groot-Ammers - Precies vijftig jaar geleden stapte Aagje Korver (67) uit Groot-Ammers min of meer toevallig een zondagsschoolklas binnen. Een korte kennismaking werd een blijvende: sindsdien staat ze nog steeds voor de klas bij zondagsschool De Liefde.
In mei 1976 begon het allemaal. Korver was 17 jaar oud en ging eigenlijk alleen even kijken bij een zondagsschoolklas, omdat haar zus er juf was. Maar bij aankomst werd ze plotseling voor de klas gezet. “Het was eigenlijk een misverstand,” blikt ze lachend terug. “Maar ik ben nooit meer weggegaan.”
Een directe vraag om te blijven kreeg ze niet eens. “Ik vraag me zelfs af of iemand dat officieel heeft gevraagd.” En toch bleef ze. Eerst keek ze vooral mee bij andere leerkrachten, later nam ze zelf de klas over. Het werk paste bij haar. “Dat is ook niet zo gek, ik was toen zelf al bezig met voorbereidingen voor de PA, de voorloper van de Pabo.”
Eerste keer buikpijn
Hoewel ze het nu met plezier doet, was dat eerst anders. “Bij de eerste keer klassikaal vertellen, had ik er buikpijn van,” zegt Korver. Tijdens haar opleiding moest ze ook voor de klas staan. “Ik was dan blij als ik weer achter in de klas zat.” Maar het ging steeds beter. “In de loop van de jaren kreeg ik zoveel vertelervaring. Nu doe ik het echt graag.”
Vijftig jaar dezelfde boodschap
Al vijftig jaar lang staat Korver op zondagen voor de klas. Al tientallen jaren is de jongste groep van haar: klas 1. Dat zijn kinderen vanaf ongeveer vier jaar oud. “Zij zijn het meest onbevangen.” De kern van de zondagsschool is volgens Korver niet veranderd. “We vertellen net zoals vijftig jaar geleden de Bijbelverhalen en leren psalmversjes en liederen aan,” zegt ze.
Wel is de opzet anders geworden. “Vroeger zaten er 40 tot 45 kinderen in één groep. Dan zat je in rijen naast elkaar, schouder aan schouder.” Nu zijn de groepen kleiner, ongeveer 15 kinderen per klasje, en zitten ze in een kring. “Dat geeft veel meer contact.” Ook is er nu extra verwerking, zoals een werkboekje met kleuren of lijnen overtrekken. “Dat was er vroeger niet.”
Kinderen en geloof
De inhoud van de lessen raakt voor haar ook haar eigen geloof. Korver kent de meeste Bijbelverhalen inmiddels uit haar hoofd, maar ze blijven indruk maken. “En ik ontdek ook heel vaak nieuwe details.”
Ze merkt dat jonge kinderen vaak heel open reageren op de Bijbelverhalen. Soms leveren ze zelfs verrassende gesprekken op. Zo vertelde een kind haar enige tijd geleden uit zichzelf over de Heilige Geest: ‘Je kan het niet zien, maar je kan het wel voelen.’ Korver: “Dat begrijpen ze dus wel degelijk. Ook al lijken ze er misschien jong voor.”
Bijzonder vindt ze dat ze inmiddels meerdere generaties uit dezelfde families in haar klas heeft gehad. “Van één gezin heb ik nu al vijf kleinkinderen gehad,” vertelt ze. “Dus de derde generatie.” Ook komt het voor dat ze oud-leerlingen later weer tegenkomt als vrijwilliger bij de kerk of zelfs als collega op de school. “Dat is heel bemoedigend.”
Naast lesgeven is Korver ook bestuurslid van de zondagsschool en doet ze vrijwilligerswerk. Onder andere in een kringloopwinkel in Groot-Ammers en bij een vakantieproject voor mensen met een beperking door heel Nederland.
Naast de zondagsschool werkte Korver 45 jaar lang als basisschooljuf in Hilversum. Toen die school sloot dacht ze te stoppen door haar naderende pensioenleeftijd. Toch ging ze nog door op Texel, waar ze tijdelijk inviel. Ze woonde daar in een vakantiehuisje van mei tot februari. “Dat was echt een leuke afronding van mijn carrière,” zegt ze.
Of ze nog doorgaat met zondagsschool ondanks haar pensioen? “Zolang ik gezond ben, hoop ik door te gaan.” Voor nu is ze van plan kleinschalig stil te staan bij het jubileum door te trakteren. Ze wacht af wat collega’s voor haar organiseren.