Eindexamencolumn Het Heerenlanden #2: Gespannen snoetjes
NieuwsLeerdam - De eindexamens zijn begonnen! De komende weken neemt Het Kontakt u mee in het wel en wee rondom de eindexamenperiode op Het Heerenlanden in Leerdam. Vandaag vertelt docent Nederlands en examenklasmentor Marjan van Velzen-Oosterum hoe spannend deze tijd óók voor docenten blijft.
Na veertig jaar lesgeven zou ik inmiddels moeten weten dat het schooljaar na de voorjaarsvakantie snel voorbij is voor de examenklassen. Toch overvalt het me elk jaar weer, zo ook dit jaar. Als mentor van 4 mavo voer ik de laatste driehoeksgesprekken, bereid ik de laatste toetsweek voor, maak ik samen met leerlingen planningen voor het leerwerk en geef ik examentrainingen.
Tot slot volgt de uitleg over het centraal examen. De ontzetting is groot als leerlingen horen dat ze twee uur de tijd krijgen. ‘Zó lang?!’ In de les vinden ze een kwartier in stilte werken al een opgave.
Netjes opdagen
Sommige leerlingen nodig ik uit om op school te komen werken. Het is verbazingwekkend dat ze dit dan allemaal goed vinden. Net alsof er toch het besef komt dat het examen nu wel erg dichtbij is. Waar eerder in het jaar flink gemopperd wordt op een extra mentoruur, wordt er nu braaf geknikt en komen ze netjes opdagen.
Op mijn vraag hoe ze leren, hoor ik steevast: ‘Nu ga ik écht hard mijn best doen, mevrouw!’ Ontroerend om te zien hoe ze dit ook echt menen. Ik bel nog eens met de ouders van leerlingen die er niet goed voor staan. We delen onze zorgen en spreken elkaar moed in. Intussen kijk ik terug op het schooljaar. Waar had ik het als mentor of docent anders, beter kunnen doen? Heb ik alles behandeld? Ben ik niets vergeten?
Spanning
En dan is het ineens zover, de dag van het eerste examen. Die ligt inmiddels alweer achter ons. Met gespannen snoetjes, of juist met (gespeelde) bravoure, komen leerlingen de examenzaal binnen. Ze zoeken hun plek en luisteren enigszins ongeduldig naar de uitleg van de examensecretaris. Ze willen beginnen, ze zijn er klaar voor. En ja, sommigen werken inderdaad écht twee uur lang.
Ook na veertig jaar lesgeven voel ik nog de spanning. Hoe zouden ze het gemaakt hebben? Gaan ze slagen? Ik denk aan wat een mentorleerling tegen me zei: ‘Komt goed hoor, mevrouw!’ Daar houd ik me de komende weken maar aan vast.