Ho!
De Kerstman is weer vertrokken. Ik zou niet zo gauw weten waar hij naar toe is gegaan. Naar de sneeuwvlaktes van het hoge Noorden, naar het hoofdkantoor van Coca-Cola in Amerika? Naar de magazijnen van een grote webwinkel, die uitpuilen van de prullerige spulletjes uit China? Van Sinterklaas weet je tenminste nog dat die afreist naar Spanje. Onze Kerstman is als sneeuw voor de zon verdwenen. Ik heb een beetje medelijden met hem. Wat heeft hij hier nog te zoeken, vraag ik me af. Hij glijdt met zijn slee zo graag door het beboste sneeuwlandschap, getrokken door de roodgeneusde Rudolf en de andere rendieren. Nou, dan kan hij ons regenachtige kikkerlandje beter overslaan. Voor de rendieren is het hier ook geen pretje. Die kunnen achterna gezeten worden door de groeiende wolvenpopulatie, die zo hardnekkig beschermd wordt door onze overheid. De Kerstman zelf moet hier ook niet op zijn gemak zijn. Hij is ingepalmd door de commercie, vooral door de supermarkten. Hij is uitgegroeid tot een symbool van gulzigheid in een wereld vol honger.
Zo spoort hij ons aan om met Kerst een hele vracht vette hapjes van de grillplaat naar binnen te werken. Of om ons suf te eten aan een doorgefokte kalkoen. Die beesten wegen normaal hooguit een kilo of vijf, maar zijn in de fokkerijen zo gemanipuleerd dat ze de dertig kilo halen. Het zijn geen kalkoenen meer, maar knalkoenen. Ze zijn zo zwaar dat ze zelfs geen natuurlijke geslachtsgemeenschap meer kunnen hebben. De haan kukelt door zijn opgejaagde gewicht van de hen af. Daar hebben de fokkers iets op gevonden. Ze insemineren de hennen met sperma, dat ze handmatig uit de hanen hebben gemasseerd. Tja, wat moet die Kerstman daar wel van denken. Hij heeft het wel gehad met ons land, denk ik. Of dat erg is? Ach, hij is toch al verdrongen door Scrooge, die vrek die zich bekeerde en een weldoener van de armen werd. Zelfs op de televisie steelt deze creatie van Charles Dickens de show. De kreet van de Kerstman zal verstommen. Ho, ho, ho! Ik heb nooit begrepen wat hij daarmee bedoelt. Wil hij het kwaad in de wereld, al die narigheid, een halt toeroepen? Als dat zo is mag hij van mij elk jaar met plezier terugkomen. Al die agressie, al dat geruzie om ons heen, al die oorlogsslachtoffers. Ik zeg het de Kerstman na. Ho, ho, ho!
reageren: jbeijer@upcmail.nl)