Pulled paddo’s
Onbeperkt eten voor een vaste prijs. Tiel puilt zo langzamerhand uit van de restaurants waar je je volgens deze formule vol kunt eten. We hebben er nu weer eentje bij, op het Plein. Daar kan je buik nog voller worden, want bij deze nieuwkomer mag zo lang blijven eten als je wilt. Ze kijken daar niet op een uurtje. De hele avond smullen van kip gyoza, spareribs, varkenshaasjes, Vietnamese kiploempia’s, hertenbiefstukjes, krokante kipschnnitzel, gamba’s, Japanse krokante kip met chilimayonaise, sushirollen, Thaise ribeye salade, tonijn nigiri, kibbeling, shoama, pulled paddo’s, tortilla chips, frikandelletjes speciaal, buikspek en nog een stuk of vijftig kleine gerechtjes eten; het kan er allemaal. Je hebt het ene hapje nog niet in je mond of in je hoofd ben je al bezig met het volgende. Non stop eten. En dat allemaal in Fruitstad Tiel. Je vraagt je af of die nog bestaat. Of zijn we hier aan de Waal een all you can eat-city geworden?
Ik legde deze indringende vraag voor aan juffrouw Schaap, het moedertje van Flipje. Is de onbeperkte eetcultuur van de volle buiken ook al doorgedrongen in Dierenland? Dat bleek inderdaad zo te zijn. Ze liet me haar keukentje zien. De pannen hadden plaatsgemaakt voor magnetrons. Er was niets fruitigs meer aan. Bessensap maakte ze niet meer. Jam ook niet. Appelpannenkoeken en pruimenpap al evenmin. Flipje en zijn vriendjes waren volgens haar vrij drastisch van smaak veranderd. Een boterham met jam ging er bijna niet meer in. Met appelstroop ook niet. Appelmoes was uit de gratie. Daarom was Juffrouw Schaap min of meer noodgedwongen overgeschakeld naar de exotische keuken. Voor Jasper Aap maakte ze nu grote porties bananenslof met karamelsaus, waar hij de hele avond van zat te bikken. Bertje Big was verliefd geworden op krokante kipspiesjes met paddestoelen, aardappelpuree en truffelsaus. Hij was contunu aan het eten, zijn buik stond op springen. Juffrouw Schaap kon het nauwelijks bijhouden met haar magnetrons. Flapoor Olifant slurpte elk schaaltje leeg. Hij proefde niet eens wat hij naar binnen werkte, als het maar veel was, daar ging het hem om. De juffrouw stond er wat treurig bij. Ik kon me haar gevoelens indenken. Ooit was Tiel de stad van Flipje. En nu? "De stad van Holle Bolle Gijs”, sprak ze, terwijl ze weer een magnetron vulde.
(reageren: jbeijer@upcmail.nl)