Sprekende tentoonstelling
heesselt • Zaterdag 5 en zondag 6 oktober is er een letterlijk sprekende tentoonstelling te zien en te horen in het kerkje van Heesselt: 'I Never promised you a rose garden'. Soraya van Houwelingen heeft acht grote doeken gemaakt over vrouwen die door het leven zijn getekend.
Daarnaast heeft zij zo'n 25 schilderijen van kinderen uit de jaren '60 op gordijndoek geschilderd. Bij de grote doeken is audio te horen, die gemaakt is door podcastmaker Jacqueline Maris. Ook zijn er korte teksten over herinneringen van kinderen bij de kleine schilderijen te zien.
Betsy van Wijk uit Heesselt heeft al een deel van de expositie gezien en gehoord. "Het is zo mooi, de audio en de schilderijen vullen elkaar mooi aan. Het is echt 1 + 1 = 3."
Van Houwelingen is ook erg enthousiast. "De grote en kleine doeken samen met de audio maken er een mooi geheel van." Van Houwelingen begon in 2014 met het schilderen van de grote doeken toen ze drie van haar vriendinnen in korte tijd verloor. Een van de drie heeft haar schilderij nog gezien. De andere twee waren al overleden toen Soraya hen schilderde. "Ik probeerde een beeld te geven aam wat hun overkwam. Ik heb mijn vriendinnen met liefde geschilderd."
Maris heeft om de audio te maken gesproken met de vriendinnen of met hun nabestaanden. "Ik zette ze voor het schilderij neer en liet de sprekers naar het schilderij kijken met de vraag wat zie je?" Een van de vrouwen vertelde: "Die blik die ik zie is verdriet. Het laat een blik zien van iemand die iets kwijt is wat ze heel graag wilde hebben. Ik kan op dit schilderij mezelf zien zoals ik toen was, toen kon ik niet naar mezelf kijken."
De audio van de grote doeken vertelt persoonlijk verhalen over of vanuit de persoon op het doek. Bij de kleine schilderijen zijn kinderlijke herinneringen te zien. "Eén voorbeeld gaat over de herinnering van de eerste keer fietsen: 'Hard gaan, trappen, ik val, au', elk persoon heeft zo zijn herinneringen aan zijn of haar jeugd", vervolgt Maris.
De audio en schilderijen vullen elkaar aan. Het is echt 1 + 1 = 3.
Kaplaarzen uit mijn jeugd
De tentoonstelling gaat over het leven zelf. De kleine schilderijen van kinderen laten de kinderen in het moment zien. De kinderen zijn zo'n vier jaar oud en denken vaak alleen aan het moment zelf, ze denken niet aan hoe hun leven er in de toekomst uit moet zien. Maris: "Het gaat over wat je overkomt in je leven versus de onschuld van de kinderen. De kleine schilderijen laten de bezoekers nadenken over hun eigen jeugd. Wat waren hun eerste herinneringen." Van Houwelingen heeft ook Maris als kind geschilderd. Maris staat op het schilderij in grote kaplaarzen. "Dit doet mij ook aan mijn jeugd denken", vertelt Van Houwelingen. "Als kind droeg ik hoge sokken en daarover grote kaplaarzen. De hoge sokken zakten altijd naar beneden waardoor de kaplaars constant tegen mijn blote benen aan schuurde. Je kreeg daar pijnlijke schaafplekken van."
Blijven staan door middel van audio
Op de grote schilderijen staan volwassen mensen die soms schokkende gebeurtenissen hebben meegemaakt. "De audio moet ervoor zorgen dat toeschouwers echt bij een schilderij stil blijven staan", vertelt Maris. "Vaak als mensen naar schilderijen kijken, lopen ze een rondje langs de schilderijen en staan ze daarna alweer heel gauw buiten. Door de audio hopen we dat bezoekers het hele audio fragment afluisteren en bij het schilderij blijven staan. Hierdoor blijven mensen langer naar een schilderij kijken. En hoe langer je naar iets kijkt, hoe meer je gaat zien."
'Een warrior met ontbloot bovenlichaam'
Van Houwelingen heeft de vriendinnen op grote doeken geschilderd. De achtergrond is wit, waardoor de blik van de kijker naar de persoon op het doek getrokken wordt. Een van de geschilderde vriendinnen zegt daarover: "Soraya heeft mij geschilderd als een warrior (strijder) met ontbloot bovenlichaam, zittend op een paard op de prairie zonder zadel. Het ziet er gewoon stoer uit. Ik zie in ieder geval een sterke vrouw. Het is Soraya's interpretatie van mij, dus ik zie het meer als een schilderij van haar dan van mij."
Schilderen op gordijnen
De schilderijen van de kinderen zijn op oude gordijnstoffen gemaakt. Gordijnstof met bloemen wat terugverwijst naar de 'rose garden'. "Mijn tante verzamelde veel spullen. Toen zij overleed lagen er heel veel gordijnen uit de jaren '60 in haar huis. Deze gordijnen heb ik gebruikt om de kinderen op te schilderen", vertelt van Houwelingen. "Gordijnen schilderen heel anders. Je schildert een onderdeel en vervolgens zuigt de stof alle verf op, waardoor je er een aantal keer overheen moet gaan."
"Het wordt een indrukwekkende tentoonstelling, ik heb er heel veel zin in", laat Van Houwelingen weten. Ondertussen fantaseren Maris en Van Houwelingen over de plekken waar de schilderijen van de kinderen komen te hangen. "De grote schilderijen hangen we aan de muur tussen de ramen, een deel van de kleine schilderijen willen we daaronder hangen, maar het zijn kinderen dus we willen er ook een paar verstoppen tussen de kerkbanken en achter de preekstoel misschien", vertelt Van Houwelingen grappend.
De tentoonstelling is te zien in het kerkje van Heesselt op Kerklaan 6.
De tentoonstelling is te bewonderen op zaterdag 5 en zondag 6 oktober van 11:00 tot 17:00 uur. Ook is de tentoonstelling het eerste onderdeel van WaardArt, de atelierroute in West Betuwe.