Begeleid leven én kersen verkopen op de Tielse Waalkade
NieuwsTIEL • Op het plein bij cultuurcentrum Zinder staat een tot reuzegezellige foodtruck omgetoverde voormalige AVRI-schaftkeet. Nog heel even, want de enigszins nostalgische, woonwagenachtige foodtruck van Stichting VLNDR. verhuist op vrijdag 19 juli naar de Waalkade.
Jong volwassenen met een verstandelijke beperking verkopen vanuit de foodtruck, in samenwerking met het onlangs door brand getroffen Megakers uit Buren, tot 4 augustus dagelijks tussen 11:00 en 16:00 uur smakelijke superkersen.
Initiatiefnemers van VLNDR. en de kersen-foodtruck zijn Antoine en Erika Aardoom. Achttien jaar geleden stopten zij allebei met hun baan. Antoine zat destijds in de marketing en had een bedrijfje. Zijn vrouw werkte voor een bekende BMW-dealer in Waardenburg.
Hun oorspronkelijke plan was om met een stichting geld op te halen, waarmee pleegkinderen op vakantie konden worden gestuurd. Advertenties in een door het stel uitgegeven magazine moesten daarvoor geld opleveren.
Twaalf pleegkinderen
“We hadden een huis gevonden waar zo’n twaalf pleegkinderen woonden. Daar zijn we naartoe gegaan en we hebben gezegd: Wij hebben negenduizend euro opgehaald, we gaan jouw kinderen op vakantie sturen”, aldus Antoine. “We hadden wél twee voorwaarden. Zo zou mijn vrouw die twee weken meegaan en ik zou in de weekends komen.”
“We zijn daar toen tussen gekomen, hebben er een soort van stage gelopen en zeiden al heel snel tegen elkaar: Wij willen ook zo’n huis. Mijn boekhouder zei vervolgens: Ik ga verhuizen, mijn huis komt vrij, is dat wat voor jullie? We zijn toen eigenlijk gewoon in het diepe gesprongen.”
Perspectief biedende plaatsing
Antoine en Erika begonnen in 2007 in Passewaaij. Ze vingen op een gegeven moment maar liefst veertien kinderen op. “Toen deden we crisis, kort verblijf; eigenlijk alles wat er rondom jeugdzorg is. Uiteindelijk hebben we gekozen voor perspectief biedende plaatsing, dus dat de kinderen langdurig bij ons wonen. Dat past het beste bij ons.”
“Van die kinderen zijn er vijf blijven hangen. Maar op een gegeven moment worden ze achttien en dan is het voor de wet geen jeugdzorg meer. Dan moet je naar de volwassenenzorg.”
2.0 versie
Nu wonen Erika en Antoine met vijf pleegkinderen in hartje Tiel. Hun vorige stichting heette Stichting Vlinders. De nieuwe heet VLNDR. “Een soort 2.0 versie”, aldus Antoine. “In die stichting zijn we nu alles aan het vormgeven voor achttien-plus, voor de inmiddels jongvolwassenen - inmiddels eigenlijk ónze kinderen - die bij ons wonen.”
“We noemen het begeleid leven”, aldus Antoine. “Naast wonen is dat ook eigenlijk alles wat daar omheen zit. Het zijn allemaal jongvolwassenen met een verstandelijke beperking, die nog heel lang hulp nodig hebben. Sinds oktober wonen we in de Sint Agnietenstraat, in een oud bedrijfspandje. Daar hebben we in de tuin vijf studiootjes weten te realiseren. Na zeventien jaar hebben we nu dus samen ons eígen huis, want álles is al die jaren gedeeld geweest.”
Geestelijk vader
Inmiddels doet Antoine wat minder voor de stichting, maar hij blijft - zoals hij het zegt - wel geestelijk vader. “Erika heeft nog wel een hele actieve rol in het zorgen. Die zorg verandert ook eigenlijk niet. Ze zegt dan: Heb je dit al gedaan, heb je je gewassen, dat soort dingen. Ik houd me daar niet meer zo mee bezig. En ze komen allemaal van school af, dat is ook nog een ding.”
“Dus wij dachten: Wat doen we dan met de dagbesteding? Normaal gesproken worden deze mensen met een busje opgehaald en naar een zorgboerderij gereden. Ik zeg altijd: Dan zijn ze de hele dag met koeien aan het knuffelen. Hartstikke leuk, maar wíj zien dat een beetje anders.”
Wolwinkeltje
“We organiseren twee dagen dagbesteding buiten de deur. Eentje loopt hier in het centrum bij een wolwinkeltje mee. En we hebben dan nu sinds vijf weken die kersen-foodtruck als dagbesteding. Elke dag staat een van de bewoners, samen met een begeleider, in de truck. Die runnen dan dit tentje; wegen, afrekenen en het contact met de klanten.”
“We hebben hele goede kersen, in samenwerking met Megakers. Klachten komen er niet, dus zeggen de klanten alleen maar hele leuke dingen. Ze komen ‘s avonds natuurlijk wel moe thuis, maar ze zijn wel hele mooie dingen aan het doen”, vertelt Antoine.
Serieus én ‘n beetje gek
“Ach ja, mijn vrouw en ik zijn allebei heel serieus, maar ook een beetje gek, want je moet van het leven wél een feestje maken.”