Onbewoond
Als ik aan het fraaie dorp Beusichem denkt, komt er heel wat nostalgie bij me boven. Ik zie de karakteristieke schoolmeester Willem Bulten weer voor me. In het knusse stadhuis aan de Markt zat hij tijdens de raadsvergaderingen naast me. Hij schreef voor de Culemborgse Courant, ik voor het dagblad Tielse Courant. Willem rookte dikke bolknakken aan het perstafeltje. Hij knoeide constant as op zijn donkere gillet, als een overdosis poedersuiker op een oliebol. Het hielp niet als je hem daarop attendeerde. Even een beetje vegen en daarna daalde de as weer neer, zelfs in de richting van zijn gulp.
Er mag al jaren niet meer gerookt worden in de gemeentehuizen, maar soms zie je daar toch nog dikke rookgordijnen hangen. Zo blijft het bijvoorbeeld mistig waarom er in Beusichem al maanden lang zes huurwoningen leeg staan. In deze tijd van ellendige woningnood laat je toch geen huizen onbewoond, zou je zeggen. Maar toch is het zo. Dit mysterieuze raadsel begon toen de gemeente jaren geleden een bekende aannemer groen licht gaf om zeven dure villa’s te bouwen aan de rand van een nieuwbouwwijk. Dat schoot bij nogal wat Beusichemmers in het verkeerde keelgat. Liever zagen ze daar een fraaie groenstrook. Op luxe villa’s zaten ze niet te wachten. Wel op meer betaalbare woningen. Ze tekenden bezwaar aan. Dat leek te helpen. Het villaplan zou door de gemeente terug gedraaid worden. Maar toch ook weer niet, zo bleek later. Je kon er eigenlijk geen wijs uit worden. De villa’s worden nu toch gebouwd, met daarbij een soort compensatieregeling. Zes huurwoningen in de nieuwe wijk worden omgetoverd tot sociale huurwoningen. De bezwaarmakers zien deze deal niet zitten. De rook om deze kwestie moet eerst maar eens worden opgetrokken, zo vinden ze. Een lange procedure dient zich aan.. Intussen blijven die huizen maar leeg staan. Misschien nog wel een half jaar. Of nog langer. Ambtelijke molens malen nog altijd langzaam in ons land.
't Is maar goed dat meester Bulten er geen weet van heeft. Hij zou van verbazing nog meer as geknoeid hebben. Tot op zijn veel te lang gestrikte stropdas toe. Zijn verlangen naar de bolknak is geschiedenis. Maar van het woningbouwbeleid in Beusichem kun je nog steeds de sigaar zijn.
(reageren: jbeijer@upcmail.nl)