Waalsteentjes
Een van mijn beste vrienden appte me. Of ik met hem weer eens wilde gaan “bijlullen.” Ja, zo noemt hij dat. In de praktijk houdt dit in dat we samen lekker bijkletsen op een terras, het liefst aan de Waal. Koffie met een tompouce erbij, gezellig. Nee, geen crompouse. Dat plotseling in populariteit omhoog geschoten baksel, begint terrein te verliezen. Waar we dan over bijlullen? Vaak gaat het over projecten, die akelig pijn doen in de portemonnee. “Het mag weer een paar centen kosten”, roept mijn vriend dan met enige wanhoop uit. De soppige Tielse Waalkade is zo’n project. We krijgen “de kaai” maar niet droog. Het watermanagement waar ons land wereldberoemd om is, schiet hier merkwaardig tekort. Dat begrijp ik niet. Mijn vriend kennende zal hij mijn onbegrip ongetwijfeld volmondig delen. We hebben nota bene de IJsselmeerpolders drooggelegd. Kazachstan heeft hulp van Nederland gevraagd om de zware overstromingen te bestrijden. Maar helaas, in Tiel lukt het maar niet om van een lapje drassige kleigrond aan de rivier een fatsoenlijk evenemententerrein te maken.
Dat terrein moet nu gestoffeerd worden met stenen van groenkleurig hard plastic met zandsleuven eronder, zo heeft het college van B en W bedacht. Zandsleuven? Slibben die niet dicht bij hoog water? En zit Appelpop dan niet opnieuw met de gebakken peren? Het lijkt me een nogal mistig project. De kosten zijn wel helder: maar liefst 900.000 euro. Ik weet bijna zeker dat mijn vriend zich hoestend en proestend in zijn tompouce zal verslikken als we het tijdens onze komende sessie over deze kostbare aanpak zullen hebben.
Dat deed de wethouder, die dit project vorige week in een commissie verdedigde, zelf ook, maar dan zonder tompouce. Hij raakte zo opgewonden van de discussie dat je bij wijze van spreken een ei in zijn achterwerk zou kunnen gaar koken. Met als gevolg dat hij het vrouwelijke raadslid, dat de bijeenkomst leidde, om de haverklap aansprak als "meneer de voorzitter”.Komisch vond ik dat. Er valt toch al zo weinig te lachen in de lokale politiek. Of mijn vriend dat ook zo humoristisch zal vinden? Nou, dat weet ik wel zeker. Hoewel, ik denk dat hij die plastic stenen op de kaai nog grappiger zal vinden. Hij zal er wel een mooie uitdrukking voor hebben. Lego aan de Waal of zoiets.
(reageren: jbeijer@upcmail.nl)