Vruchtbaarheid
In de sportschool zat ik na mijn twee rondjes e-gym uit te puffen op een barkruk. “Ik word hier helemaal doodmoe van”, hoorde ik naast mij een zwetende vrouw, die zich ook sportief had uitgesloofd, met enige moedeloosheid in haar stem zeggen. Waarvan was ze zo moe? Van de oefeningen die ze achter de rug had? Nee, haar vermoeidheid betrof de Tielse wijk Passewaaij, waar ze al jaren woont. Om de haverklap staat ze in de file om de wijk uit te komen, zo vertelde ze. Ze denkt eraan om te gaan verhuizen. Ook al omdat ze zich niet veilig voelt in een wijk, die er bij ligt als een schiereiland. Een wijk in isolement. Bij een calamiteit kun je er bijna geen kant op. Er zijn van begin af aan, zo’n dertig jaar geleden, plannen gemaakt voor een ontsluitingsweg naar de A15. Maar er werd eerst gebouwd en nog eens gebouwd. De weg bleef hangen in de stroop van de gemeentelijke besluitvorming. Wel werden er plannen gemaakt. Sterker nog, de gemeentelijke archiefkasten moeten uitpuilen van de ontwerpen, die dure ingenieursbureaus met veel omhaal van woorden op papier hebben gezet. En met zoveel mogelijk tracés. Tussen haakjes; waarom kunnen onze ambtenaren dat zelf niet? Twijfelen ze aan hun eigen deskundigheid? Of doen de wethouders dat?
Duidelijk is wel dat Tiel zich door die stroperigheid behoorlijk in de nesten heeft gewerkt. In Wadenoijen zien ze weinig heil in een drukke weg die door hun dorp loopt en in het West-Betuwse Ophemert moeten ze niets hebben van een verbinding die vlak langs het dorp gaat. Ze zijn zelfs al met spandoeken, potdeksels en fluitjes aan het demonstreren geweest. Het begint steeds meer op een Betuwse burenruzie te lijken. Wellicht is het geen slecht idee om de Rijdende Rechter mr. Frank Visser te vragen richting Wadenoijen en Ophemert af te reizen. Hij weet ruziënde buren meestal wel met een ferme hamertik tot bedaren te brengen. Intussen blijf ik moeite houden met die aanduiding 'ontsluitingsweg'. Ik moet daarbij altijd aan een zwangerschap denken. De negen maanden zijn al lang verstreken. De gemeente Tiel is al tientallen jaren in verwachting van deze weg. En nog steeds zijn er geen tekenen van vruchtbaarheid. Laat staan dat er zich al barensweeën aankondigen. Om maar niet te spreken over enige vorm van ontsluiting.
(reageren: jbeijer@upcmail.nl)