Joep Koch nieuwe boegbeeld afdeling Rivierenland van Alzheimer Nederland
NieuwsRIVIERENLAND • De afdeling Rivierenland van Alzheimer Nederland heeft sinds deze maand een nieuwe voorzitter. Anneke Krakers beëindigde haar voorzitterschap, het nieuwe boegbeeld heet Joep Koch. Een dubbelinterview.
Waarom voorzitter van Alzheimer Rivierenland? “Mijn moeder heeft heel lang samengeleefd met mevrouw Alzheimer. Dat was voor mij de belangrijkste drijfveer om mij actief in te zetten voor Alzheimer Nederland”, zegt Anneke, zelfstandig ondernemer en afdelingsvoorzitter van 2020 tot en met 2023.
“Toen ik werd benaderd heb ik geen moment getwijfeld, al was ik mij ervan bewust dat het een opgave zou zijn om Truus Vermeulen op te volgen. Zij had de afdeling gedurende dertig jaar bestuurd.”
“In de afgelopen veertig jaar is er veel ten goede veranderd in de zorg voor mensen met dementie”, zegt Joep, sinds 1982 werkzaam in de dementiezorg, co-ontwerper van de dementiescan en actief als belangenbehartiger. “Maar we zijn er nog niet. Ik wil mijn ervaring en deskundigheid inbrengen om mensen met dementie en hun naasten op een goede manier te bejegenen en te begeleiden. Er staat een stevige afdeling, ik ken de materie, als belangenbehartiger ben ik goed ingevoerd in de regio en ik heb tijd.”
Zekere kwetsbaarheid
De afdeling draait volledig op vrijwilligers. Vloek of zegen? “Een zegen”, vinden beiden. Joep: “Vrijwillig betekent zeker niet onprofessioneel of van mindere kwaliteit. Vrijwilligers zijn enorm gemotiveerd en de lokale inbedding is onmisbaar voor Alzheimer Nederland. Het lonkend perspectief is helder: dementie de wereld uit en tot het zover is de kwaliteit van leven voor mensen met dementie waarborgen.”
“Over vijftien jaar zijn er 500.000 mensen met dementie. Al die mensen hebben familieleden, vrienden. Dat rechtvaardigt onze ambities en verschaft ons mandaat. Een vrijwilligersorganisatie bergt wel een zekere kwetsbaarheid in zich. Als vrijwilliger weet je wat je te doen staat, maar je wilt ook onderdeel zijn van een groter geheel. Daarin moeten we blijven investeren.”
Belangrijke schakel
“Er ligt een zware taak”, aldus Anneke. “Als vrijwilligers vormen wij een belangrijke schakel in de uitvoering van het landelijk beleid. Steeds meer mensen hebben ons nodig, maar met een beperkt aantal vrijwilligers zijn onze mogelijkheden begrensd. Meer doen met dezelfde mensen is geen optie.”
“Vrijwilligerswerk moet leuk zijn. Als je mensen overvraagt, gaat dat ten koste van het plezier, met het ultieme gevolg dat ze het niet volhouden. We willen ook mensen aantrekken die zich voor een korte tijd willen verbinden aan een specifieke taak, als projectvrijwilliger.”
Anneke, wat laat je na vier jaar achter? “Begin maart namen we met een mooi symposium afscheid van Truus Vermeulen en een week later zat heel Nederland op slot vanwege corona. Hoe houd je je in die context staande? Hoe houd je de aandacht voor de belangen van mensen met dementie vast? Hoe blijf je elkaar vinden?”
“Met Truus nam ook een aantal andere vrijwilligers afscheid. Ik moest in ongekende omstandigheden bouwen aan vernieuwing van de afdeling, gericht op de toekomst: werken vanuit omlijnde doelstellingen.”
Betrokkenheid en warmte
Dementie is een afgrijselijke ziekte. Het is belangrijk dat wij dit werk doen en dat we dit met plezíer doen. Er staat een afdeling die klaar is voor de toekomst én die zich nog steeds kenmerkt door een grote betrokkenheid en warmte. Daar ben ik trots op.”
Joep, wat tref jij aan? En waar ben jij over vier jaar trots op? “Truus Vermeulen heeft de afdeling lang en met een grote bevlogenheid geleid. Anneke Krakers heeft een moderne vrijwilligersorganisatie neergezet, waarin planmatig wordt gewerkt, met dezelfde betrokkenheid en bevlogenheid als voorheen. Dat is een goede basis. Verder uitbouwen wat we doen en meer naar buiten treden, dat is wat mij voor ogen staat.”
“Ik ben trots als alle gemeenten in ons werkgebied het predicaat dementievriendelijke gemeente hebben verkregen én dat onderhouden. Dan weten mensen met dementie en hun naasten zich verzekerd van de aandacht die zij verdienen.”