'Je zou moeten vragen: hoe lees jij dit?'
noordeloos • Annette Driebergen is predikant in de gereformeerde kerk in Noordeloos en was eerder dominee in de Morgenster in Papendrecht. Ze was daar in 2004 betrokken bij de dialoog over het invoeren van lhbti+-beleid.
"De gesprekken in de Morgensterkerk leidden uiteindelijk tot openstelling voor het zegenen van mensen van hetzelfde geslacht", vertelt Driebergen. "Het gesprek was niet heel erg lastig. Maar het was ook niet in één keer beslist. Als je iedereen goed wil horen, moet je er tijd voor nemen. Er waren mensen die er op een andere manier naar keken en die met zo'n beslissing moeite hadden. Het besluit om huwelijken tussen mensen van hetzelfde geslacht te gaan zegenen, heeft misschien één lid gekost. Het was voor die persoon denk ik meer een druppel-effect, het was iemand die toch al dacht: pas ik hier wel helemaal? Het was voor sommige mensen wel een worsteling. Soms hebben de mensen die tegenstander zijn het gevoel dat zij de enigen zijn die worstelen, maar het is ook een strijd als je zegt: ik geloof dat bij God iedereen welkom is, maar dat wordt in mijn kerk niet gehoord. Dat zorgt ook voor pijn."
Veel pijn
In haar Papendrechtse tijd werd Driebergen uitgenodigd door ouders van lhbti+-kinderen. "Ik zag veel pijn bij die ouders. Er was zo weinig ruimte en liefde, bleek uit hun verhalen. Hun kinderen mochten niet aan het avondmaal, mochten geen taak op zich nemen in de kerk. Ontluisterend. Je ontkent een deel van iemands persoonlijkheid. Als we zeggen dat we door God geschapen zijn, dan hoort alles erbij. En alles, dat is dan lichaam, gevoelens, liefde én seksualiteit. In de Bijbel staan teksten waardoor mensen denken dat iets niet mag, maar in mijn beleving en overtuiging gaan die teksten niet over duurzame relaties zoals mensen die in deze tijd aangaan. We worden altijd uitgenodigd om te verstaan wat er staat, niet om de Bijbel als een grabbelton te gebruiken om je gelijk te bewijzen. Er staat ook: als je een weerspannige zoon hebt, moet je hem stenigen. Dat doen we ook niet."
De paar teksten in de Bijbel over homoseksualiteit gaan over ongelijksoortige relaties. Over volwassen mannen die jongens inwijden in seksualiteit. Mensen hebben het over 'de zonde van Sodom en Gomorra', maar dat gaat mijns inziens over de zonde van niet gastvrij zijn. Als je met Bijbel in de hand zegt: dit staat er, dan is het gesprek al dood. Je zou moeten vragen: hoe lees jij dit dan, waarom denk je dat er dit staat, mag ik mijn kant van het verhaal eens voorhouden, wil je daar dan eens naar luisteren? Dan is er ruimte. Dan maakt nog steeds iedereen zijn eigen keuze, maar niet geharnast. Als je mensen hierom afwijst, dan kan je dus eigenlijk niet zeggen dat iedereen welkom is. Dan wijs je zoiets belangrijks van iemands bestaan af."