
Leven in teken van de muziek
culemborg • Hij was jarenlang trompettist bij het Culemborgse muziekkorps Concordia, maar beleefde misschien wel het meeste plezier bij boerenkapel Bont en Blauw en later bij de BB Showband. En hij is op z'n 78e nog altijd de enthousiaste dirigent van muziekvereniging Voorwaarts in Rumpt en van de spetterende coverband Just-M in Meteren.
Vorige week zondag werd in het dorpshuis Albertine Rumpt zijn levensverhaal gepresenteerd: 'Muziek, mijn passie', een boek dat hij samenstelde met Petra te Boekhorst. Het boek is vooral bedoeld voor zijn kinderen. "Al jarenlang verlangde ik er naar mijn herinneringen op papier te zetten", vertelt Aart in het boek. Hij vertelde zondag bij de presentatie over z'n vader. "Je kunt het je nu niet meer voorstellen, maar ik heb geloof ik maar één foto van m'n vader. Dat wilde ik m'n kinderen niet aandoen en dat is de reden dat ik dit boek heb geschreven." Z'n vader, die trombone speelde bij Concordia, bracht hem wel de liefde voor de muziek bij. "Hij repeteerde iedere avond na het eten. We (broer en zus, red.) gingen dan ook pas naar bed als hij ging spelen want dan waren we zo onder zeil."
Al op heel jonge leeftijd raakte Aart in de ban van de muziek. Hij werd al op z'n zevende toegelaten tot het orkest van Concordia, waar hij in zijn jonge jaren piston speelde.
Repetitiezaal
"Ik kan mij gelukkig prijzen dat ik opgegroeid ben met Concordia. De mensen die toen muzikant of tamboer waren, bestonden uit hele families en waren zeker niet de minste muzikanten. Ik kan in mijn herinnering, als zevenjarig jochie, het hele orkest nog zien zitten in de repetitiezaal boven in de Fransche School, met die grote potkachel aan het einde; elk instrument met de persoon erachter."
Het waren de gouden jaren van Concordia, dat op muziekgebied tot de top van Nederland behoorde. Aart Versluis vertelt op vermakelijke wijze over de diverse succesvolle concoursen en optredens overal in het land. Hoogtepunt was het kampioenschap van België in 1962, het optreden tijdens het defilé voor koningin Juliana en in 1991 het bezoek van de Koninklijke familie aan Culemborg, met een hoofdrol voor Concordia.
Ik kan mij gelukkig prijzen dat ik opgegroeid ben met Concordia
Aart Versluis speelde jarenlang de Last Post tijdens de Dodenherdenking bij het Monument aan de Achterweg. Dat was elk jaar een geweldige ervaring." Hij werd ook gevraagd op uitvaarten van oud-soldaten, die bij de stoottroepen in Indonesië waren geweest.
Aart Versluis koestert de mooiste herinneringen aan de showoptredens met boerenkapel Bont en Blauw, die zich later transformeerde tot de BB Showband. Bont en Blauw werd steevast gevraagd bij de carnavalsfeesten van De Blauwlappen. BB Showband speelde bekende nummers uit het populaire repertoire, en dus ook veel Nederlandse hits. Soms zelfs als begeleidingsband van bekende artiesten.
Voorwaarts
In 1986 werd Aart dirigent bij muziekvereniging Voorwaarts in Rumpt. "Er zaten prachtige mensen bij Voorwaarts, die mij echt raakten. Stapsgewijs werd het niveau steeds beter." Er kwamen ook mensen bij, die al konden spelen en het leuk vonden om mee te doen. "Ik kon alles wat ik in mijn hoofd had van muziek kwijt bij Voorwaarts. Of het zang of dans was, het kwam wel van de grond en ze hadden er ook mensen voor. Maar ook mensen uit het orkest....Of het nu een smartlappenkoor moest zijn, of vier muzikanten die zongen, in Rumpt bij Voorwaarts kon alles. Soms schakelde ze zelfs de toneelvereniging in."
Prins Hendrik
In 1992/93 kreeg Aart Versluis het verzoek om muziekvereniging Prins Hendrik in Meteren weer van de grond te tillen. In het begin was het nog een bij elkaar geraapt gezelschap. Het niveau was niet al te hoog. "Er waren muzikanten bij, die aardig konden spelen, maar er waren er ook bij, die er niks van bakten. Er was er zelfs eentje bij die met één ventiel speelde en hij wilde ook niet aan een ander instrument." Maar het was wel een gezellige vereniging. "Ik denk dat dat kwam omdat we weer alles, vanaf niets, op moesten bouwen. En mensen die er nieuw bijkwamen, echt met hun hart speelden, hun kwaliteit was redelijk hoog.
Prins Hendrik werd Just-M, een muziekvereniging die zich ontpopte tot een knotsgekke coverband, die op elk feest de boel op z'n kop zette en alles en nog wat speelde. "Maakt niet uit wat", zegt Aart. "We hebben op allerlei evenementen gespeeld, feesten, bruiloften, in dorpshuizen, tot in cafés, waar we boven op elkaar zaten en in tenten, waar ik dan met regen net niet onderstond." De band speelde soms wel achttien tot twintig nummers in een uur, zonder pauze. "Daar zijn we uniek in. Overal waar we hebben gespeeld, ging het gesprek na afloop over de variatie aan nummers en stijlen muziek die we speelden."
Vrachtwagenchauffeur
Aart vertelt in zijn boek ook heel smakelijk over zijn arbeidzame leven als (internationaal) vrachtwagenchauffeur bij de firma Den Hartog. Hij vervoerde meubels voor Gispen. Aart heeft twee kinderen: Gerco en Daniëlle. Ook zij komen ruimschoots aan bod in het rijk geïllustreerde boek, evenals de kleinkinderen. Daniëlle, die ook zelf jarenlang actief was bij Concordia, vertelde zondag over de passie voor muziek. "Muziek heeft de kracht om tranen te laten vloeien, te laten lachen en is een directe verbinding in je hart." Ze roemde ook haar moeder. "Het muzikale leven is mede mogelijk gemaakt door ma. Omdat zij hem altijd alle ruimte heeft gegeven. Altijd naast hem heeft gestaan en hem altijd heeft gesteund en aangemoedigd."