
Leerdammer Ufuk Elmas zamelde kleding in voor getroffenen van de aardbeving in Turkije en Syrië: ‘Toch voel ik me machteloos hier’
AlgemeenLEERDAM • Ufuk Elmas had in de nacht van 5 op 6 februari om de één of andere reden al moeite om de slaap te vatten. Toen hij eindelijk wel in slaap was gevallen, werd hij vroeg in de ochtend wakker vanwege de vele berichten op zijn telefoon over de aardbeving in Turkije en Syrië, die ook vele inwoners van de gemeente Vijfheerenlanden nu al een week in zijn greep houdt. Elmas zette een inzamelingsactie op. “Maar ik voel me vanaf hier nog altijd vrij machteloos.”
Het dodental is inmiddels opgelopen tot boven de 35.000. Hoeveel mensen er nog onder het puin liggen laat zich slechts raden. Mensen die de ramp wel overleefden zijn hun huis kwijt. Toen Leerdammer Ufuk Elmas vorige week maandag doorkreeg was zich in zijn thuisland afspeelde, kwam hij direct met het idee om kleding in te zamelen.
Platgebeld
“Ik ben lid van de supportersvereniging van voetbalclub Galatasaray en ik zag in een groepsapp dat er op meerdere plekken kleding werd ingezameld. In het deel van Turkije waar de ramp plaatsvond is het momenteel namelijk heel koud. In Den Haag woont een vriend van me, die een loods heeft. Het plan was om hier bij de moskee in Leerdam spullen in te zamelen en deze vervolgens naar die loods te verschepen. Mijn moeder deelde het plan van de inzamelingsactie met bekenden van haar, vervolgens ding het bericht rond op Facebook en vervolgens ben ik die hele maandag platgebeld door mensen die vroegen hoe ze konden helpen en spullen aanboden die ik op mocht komen halen.”
Elmas schakelt vrienden in en samen proberen ze aan zo veel mogelijk verzoeken gehoor te geven. Ze besteden vanaf dan elk vrij moment dat ze hebben aan de inzamelingsactie. “Na de eerste dag hadden we al vijf bussen en een bakwagen vol met spullen ingezameld. We hadden hier in eerste instantie alles in grote zakken gedaan, maar in Den Haag bleek dat we de spullen moesten sorteren en in dozen moesten stoppen, anders zouden ze niet langs de douane komen. Vrienden van mij zijn hier tot de volgende ochtend vroeg mee bezig geweest.”
Zelf heeft Elmas geen familieleden die zijn getroffen door de ramp. Vrienden van hem wel. “Sommigen van hen kunnen geen contact krijgen met hun familieleden. Zij leven in constante spanning. Ik durf zelf ook de televisie eigenlijk niet aan te zetten, omdat ik de beelden die er getoond worden gewoon niet kan aanzien.”
Machteloos
Het feit dat de inwoners van Leerdam en omgeving zich verenigden om spullen in te zamelen doet Elmas goed. “Ik heb mensen van allerlei verschillende afkomsten gezien die wilden helpen. Daar ben ik ontzettend dankbaar voor. Toch voel ik me vanaf hier nog altijd vrij machteloos. Ik voel me bijna schuldig dat ik hier een huis heb en een warm bed om in te slapen.”
“Ik ben dan ook nog met vrienden aan het onderzoeken of we die kant op kunnen. Niet naar het rampgebied, want daar kun je bijna niet komen. De wegen zijn zo onbegaanbaar, dat je de laatste vijftien kilometer moet lopen. Als we gaan, gaan we naar Istanbul. In de parkeergarages onder de voetbalstadions bijvoorbeeld, komen vrachten binnen met kleding, voedsel en andere spullen die uitgezocht moeten worden en ingeladen in vrachtwagens. Daar zouden we dus een steentje kunnen bijdragen. Het is echter nog onduidelijk of we zomaar de grens over kunnen, als we die kant op gaan. De douane staat op scherp, want er zijn ook mensen die misbruik van de situatie maken om ‘foute spullen’ over de grens te smokkelen.”
Giro 555
Tot die tijd probeert Elmas hiervandaan te doen wat hij kan. “Het is alleen nu ook een beetje zoeken op wat voor manier we dat het beste kunnen doen. Van wat ik hoor, is er inmiddels kleding genoeg. Veel meer zijn mensen nu geholpen met voedsel. Misschien dat ik ook nog wel een actie op ga zetten om hier voedsel in te zamelen. Als mensen aan me vragen wat ze nu het beste kunnen doen om te helpen, dan is dat gewoon om geld te doneren op Giro 555. Overlevenden van de ramp zitten zonder huis. Alleen geld kan hen helpen om een nieuw leven op te bouwen.”