• Daan Kelder starend over de Lek, waar de Mission Belle te water ging.
• Daan Kelder starend over de Lek, waar de Mission Belle te water ging. Foto: Dirk Molenaar

Eerbetoon aan omgekomen bemanning

lekkerkerk • Ruim 77 jaar geleden werd de regio opgeschrikt door een luchtgevecht waarbij de Amerikaanse bommenwerper ‘Mission Belle’ werd neergeschoten. Ter nagedachtenis en eerbetoon aan de drie omgekomen bemanningsleden draagt Daan Kelder (49) een gedicht op.

Het is woensdag 1 december 1943. Dagelijks komen zwermen met vliegtuigen over, die bombardementen uitvoeren op Duitse steden en fabrieken. Vanuit de thuisbasis Ridgewell in Engeland stijgt een squadron op waaronder de ‘Mission Belle’, een viermotorige zware B-17 bommenwerper. Aan boord tien bemanningsleden die vol overgave hun missie uitvoerden. Op de terugweg worden de vliegtuigen aangevallen door Duitse jagers. Na een heftig luchtgevecht stort de aangeschoten Mission Belle in de Lek. Drie bemanningsleden laten daarbij het leven. De zeven anderen weten uit het vliegtuig te komen en overleven de crash. Langs de dijk tussen Nieuw-Lekkerland en Streefkerk staat sinds enkele jaren een herdenkingsmonument. Hierop worden de namen genoemd van de drie mannen die hierbij omgekomen zijn.

Dertien jaar na het ongeval is het wrak geborgen. Lekkerkerker Daan Kelder woont buitendijks in Opperduit, recht tegenover de plaats van het ongeval. In zijn achtertuin heeft in 1956 de bergingsoperatie plaatsgevonden. Een paar maanden geleden werd Daan door een buurman geattendeerd op deze gebeurtenis. Zelf komt hij uit Krimpen aan den IJssel en was niet bekend met dit verhaal. Dat juist via zijn perceel de doden en het vliegtuig zijn geborgen raakte hem. Om de herinnering levend te houden schreef hij het volgende gedicht, 'We knew we were in for a long day’:


Toen ons land bezet was,
de enige weerstand in handen van het verzet lag.

Kwamen de bevrijders van overzee,
met een vloot van overmacht mee.

De B17’s raakten als eerste de bezetters van ons land,
een rits van bommen vielen vanuit de luiken aan de onderkant.

Ronkende en rokende vliegtuigen, ontploffingen en vuur,
vele stortten neer, dagenlang ieder uur.

Met een zwarte staart gevolgd door brand,
stortten zij neer in de Lek, in het duister en een voor hen vreemd land,
niet wetend waar, maar zwemmend naar de waterkant.

Een aantal werd door lokalen gered,
maar al snel door de Duitsers gevangen gezet.

Twaalf jaar later werd de “Mission Belle” geborgen,
en de achtergebleven helden die daar zijn gestorven.

Kwamen die dag terug aan land,
op die plek heb ik dit gedicht voor jullie geschreven,
onze tuin, de nu voor ons zo vredige waterkant….


Dirk Molenaar