Theo (90) en Nel (87) vieren platina huwelijk: ‘We zitten nog steeds op dezelfde golflengte’

Lekkerkerk – Theo Visser (90) en Nel van der Velden (87) gaven elkaar op 7 juni 1956 het ja-woord in het toenmalige Lekkerkerkse gemeentehuis. Burgemeester Hans Beenakker kwam maandag persoonlijk langs om het kwieke echtpaar te feliciteren met hun platina huwelijk.

Theo, die oproeide in Kralingse Veer, zag Nel regelmatig voorbijfietsen langs het plein waar hij vaak voetbalde. Ook Nel weet het nog goed.

“Ik werkte bij een bakker In Rotterdam, aan de Oostzeedijk Beneden. Elke dag ging ik met de fiets van Lekkerkerk naar de veerpont van Krimpen aan den IJssel naar Capelle aan den IJssel en weer terug. Op de terugweg zag ik Theo en zijn vrienden vaak op het plein. Eerst alleen maar zwaaien, dat langzamerhand overging in een korte stop gekoppeld aan een praatje. Op een gegeven moment zijn Theo en ik een stukje gaan fietsen. Het klikte wel meteen. Zo is het gegaan.”

Gelijk verkocht

Volgens Theo waren ze beiden gelijk verkocht en smoorverliefd op elkaar. “Erg jong, maar zuivere liefde.”

Nel brengt glimlachend een kleine nuancering aan. “Ik zag zeker wat in hem. Theo was een sportieve gozer én hij had een motor. Inderdaad een heel aantrekkelijke kandidaat. Ik heb er nooit spijt van gehad. We horen echt bij elkaar. Dat we nog steeds samenzijn ervaren we als een grote rijkdom.”

Werken en wonen

Na hun huwelijk trok het jonge stel in bij de ouders van Nel in Lekkerkerk. Theo werkte als metaalstempelmaker bij Hogefa in Rotterdam. Een jaar later verhuisde het echtpaar naar een nieuwbouwwoning aan de Koninginneweg in Lekkerkerk.

“We hoorden dat scheepswerf Van Duijvendijk aan Opperduit in Lekkerkerk om werknemers verlegen zat”, vertelt Theo. “Als lokkertje werd een huis aangeboden. Je moest dan wel minimaal twee jaar blijven. Die termijn heb ik precies gehaald. We hebben hierna nog even in de Julianastraat gebivakkeerd en verblijven nu al 63 jaar met veel plezier in ons huis aan de Prinsesseweg. Ik kwam uit de grote stad en moest in het begin wel wennen. Gelukkig kende ik veel Lekkerkerkers via de voetbal.”

Elke dag ‘trammen’

Ook Nel, die bij velen bekendstaat als dochter van de Lekkerkerkse kolenboer, kan terugkijken op een rijk arbeidzaam leven. “Na de bakkerij werd ik interne kinderoppas bij een doktersgezin in Kralingen. Eén van de kinderen was dol op een ritje met de tram. Ik ging dus elke dag ’trammen’. Toen onze twee zoons Theo en Leo het ouderlijk huis verlieten, ging ik weer aan het werk bij Vroom & Dreesmaan in mijn geliefde stad Rotterdam. Hierna was ik regelmatig werkzaam in de zaak van mijn ouders.”

Nel werkte twintig jaar bij V & D op de luxe afdeling van servies en bestek. Het was haar lust en haar leven. Met het verbouwen en reorganiseren van het concern verdwenen er veel banen. Op 56-jarige leeftijd kwam Nel zonder werk, maar er werd wel een goede afvloeiingsregeling getroffen. Theo ging een jaar later met pensioen. Een nieuw leven brak aan.

Sportief stel

Theo heeft zijn hele leven veel aan sport gedaan. Op 17-jarige leeftijd debuteerde hij in het eerste elftal van voetbalvereniging CKC uit Kralingse Veer. Ook toen hij naar Lekkerkerk verhuisde bleef hij zijn club trouw. Pas toen hij ver achter in de twintig was ging hij voor Lekkerkerk spelen. Na zijn voetbalcarrière bleef hij actief. Zwemmen, fietsen, skiën, wandelen en hardlopen.

“Vooral veel hardlopen. Hij bleef maar gaan”, weet Nel. “Naast zijn werk altijd sporten. Twee keer de marathon van Rotterdam gelopen en vier keer de maximale afstand van de Nijmeegse Vierdaagse afgelegd. Eigenlijk jaloersmakend moeiteloos. Na afloop was hij nog zo fris als een hoentje en wilde hij graag naar de Chinees. Theo was sowieso altijd bezig. We hadden ook nog een volkstuin, maar dat contract heb ik na zo’n vijf jaar opgezegd. Het werd echt te veel.”

‘Genoten van onze vakanties’

Theo en Nel gingen na hun pensioen vaak naar het buitenland om te skiën. De eerste skivakantie zal het stel nooit vergeten. “Onze oudste zoon Theo, net als zijn vader sportman in hart en nieren, was overtuigd van de sportieve capaciteiten van zijn vader. Ook al stond pa voor de eerste keer op de latten, een zwarte piste zou voor hem geen enkel probleem zijn. De afdaling bleek geen succes, maar wel een onvergetelijke gebeurtenis. Jammer dat we deze fantastische sport zo laat hebben ontdekt. We hebben ook enorm genoten van onze zomervakanties in Frankrijk en Spanje. We bleven soms met onze caravan van zeven meter lang ruim twee maanden weg. Het heerlijke eten, de zee en de bergen. Fantastisch.”

70 jaar lief en leed

Theo en Nel dragen al 25 jaar het verlies van hun oudste zoon Theo met zich mee. Hij overleed aan de gevolgen van een uitgezaaide melanoom.

“We realiseren ons elke dag dat het leven zo betrekkelijk is. We zijn blij met en trots op onze kleine familie. We genieten van onze drie kleinkinderen en drie achterkleinkinderen. We zien in hen veel terug van onze Theo. We zijn gelukkig nog steeds samen en beseffen hoe ouder we worden hoe meer we elkaar nodig hebben. Naast de familie hebben we enkele geweldige buurtbewoners die ons in de gaten houden. Het overlijden van Theo proberen we te dragen door de vele mooie herinneringen op te halen, maar ook te genieten van het hier en nu. Dat was uitdrukkelijk de wens van onze oudste zoon Theo.”

‘Niet zeuren, maar blijven gaan’

Theo is nu regelmatig werkzaam in hun eigen tuin. Zoals altijd heel precies en gedreven. Hij puzzelt graag, net zoals Nel die ook veel van lezen houdt. Ze zijn dankbaar dat ze na 70 jaar huwelijk nog steeds samen zijn. Het energieke bruidspaar viert dit binnenkort met een diner met hun zo dierbare familie.

“We zijn wel wat huiselijker geworden”, erkent Theo. “We leven gezond en doen ons best. Nel en ik zitten na 70 jaar nog steeds op dezelfde golflengte. We zeuren niet, maar blijven gaan. Pluk de dag. Nel is mijn geluk.”

Sicco Kooistra