Caroline’s leven na een tekenbeet: dieet, discipline en waakzaamheid

Krimpen aan den ijssel - Ze was in een klimbos toen ze gebeten werd door een teek. Caroline de Wijze-Goudriaan (29) uit Krimpen aan den IJssel ontdekte het beestje wel, maar koppelde het niet aan iets ernstigs. “Ik had de beet opengekrabd. De teek is later verwijderd, maar toen was het eigenlijk al te laat.” Wat volgde was een jarenlang gevecht met vage klachten en onduidelijkheid – tot uiteindelijk duidelijk werd dat ze de ziekte van Lyme had opgelopen.

Ze kreeg niet de bekende rode kring rondom de beet, waardoor een directe behandeling met antibiotica uitbleef. Ondertussen begon haar lichaam steeds sterker te protesteren. 

‘Mijn hoofd voelde alsof er mist in zat’

“Het is inmiddels dertien jaar geleden, maar ik weet nog goed hoe ik me toen voelde: ik had spier- en gewrichtspijn, buikklachten, migraine en was altijd doodmoe. Mijn hoofd voelde alsof er mist in zat.” 

Caroline zat in die tijd op een schippersinternaat in Capelle aan den IJssel en probeerde haar mavo-opleiding af te maken, maar de klachten hadden een enorme impact.

Artsen tastten lange tijd in het duister. Uiteindelijk werd fibromyalgie vastgesteld, een aandoening die chronische pijn en vermoeidheid veroorzaakt. “Die diagnose leek te kloppen, dus ik ging mijn leven daar maar op inrichten.”

‘Bloedonderzoek bevestigde het: ik had Lyme’

Maar het knaagde. Pas jaren later, via kennissen van haar ouders, kwam ze bij een arts terecht die gespecialiseerd was in functionele geneeskunde. “Hij liet me testen en kwam uit op de ziekte van Lyme. Een bloedonderzoek bevestigde het: ik had Lyme, inmiddels in een chronische vorm.”

Omdat de ziekte al jarenlang in haar lichaam zat, was volledige genezing helaas niet meer mogelijk. “Het doel werd om mijn immuunsysteem weer op orde te krijgen en de bacterie als het ware in te kapselen. Dat is gelukt, maar ik moet er alles aan doen om het zo te houden.”

Ze leeft sindsdien op een strikt dieet zonder gluten, suiker en lactose, en slikt supplementen en natuurlijke antibiotica. “Als ik ziek word, bijvoorbeeld door corona of een fikse griep, kan alles weer terugkomen. Dan moet ik weer van voor af aan beginnen.”

Voor Caroline betekent het een leven met discipline en constante alertheid. “Ik heb geleerd ermee te leven, maar de angst voor terugval speelt altijd een rol. Een simpele verkoudheid kan al te veel zijn. Toch wil ik niet in angst leven. In de winter zou ik bijvoorbeeld een mondkapje moeten dragen in drukke ruimtes, maar dat voelt voor mij als een stap te ver.”

‘Nooit tiener kunnen zijn’

Het wrange is dat de chronische vorm van Lyme in Nederland niet officieel wordt erkend. Caroline: “De behandeling wordt daardoor niet vergoed. Alles moest ik zelf betalen, dat liep in de duizenden euro’s.” 

Maar de emotionele schade weegt minstens zo zwaar. “Ik heb nooit echt tiener kunnen zijn. Uitgaan, lol maken, gewoon leven – dat was er vaak niet bij. Ook school afronden duurde veel langer.”

Toch kijkt ze nu met tevredenheid naar haar leven. Ze heeft een gezin en een fijne baan als marketingspecialist. “Mijn werkgever begrijpt het en geeft me de ruimte. En ik sport, doe aan fitness, maar ik kan niet te diep gaan. Fit blijven is belangrijk, maar ik moet altijd goed naar mijn lichaam luisteren.”

‘Neem het vooral serieus’

Haar belangrijkste boodschap: onderschat een tekenbeet niet. “Draag een lange broek, bedek je armen als je de natuur in gaat en controleer je lichaam na afloop goed. En word je toch gebeten: neem het serieus. Ga naar de huisarts, houd de plek in de gaten en luister naar je lichaam. Want je wilt niet meemaken wat ik heb meegemaakt.”

In Het Kontakt van deze week (ook in te zien via onze reader) zijn meer verhalen te lezen over de gevolgen van tekenbeten én een interview met arts-microbioloog Martijn den Reijer: ‘De kans dat je de ziekte van Lyme krijgt na een tekenbeet is klein, 2 à 3 procent. Maar neem voorzorgsmaatregelen bij een tocht door de natuur en controleer je na afloop goed’.

Robert van der Hek