De mooie lach van 100-jarige ‘tante Deetje’
Nieuws
BERGAMBACHT • Lilian Cécile Bastiaans heeft een bijzondere mijlpaal bereikt. Dinsdag vierde ze haar persoonlijke eeuwfeest in het Amadeushuis te Bergambacht.
Er was taart, er werd voor de jarige gezongen, burgemeester Beenakker kwam langs en nicht Nora en neef René bereidden een heerlijke Indonesische rijsttafel voor veertig familieleden en vrienden van ‘Tante Deetje’, want zo wordt Lilian Cécile Bastiaans door haar intimi genoemd.
Ze zit er fleurig bij. Tante Deetje. En ze lacht naar iedereen die haar komt feliciteren. Het besef dat deze zonnige dinsdag een bijzonder tintje heeft, dringt duidelijk tot haar door. Ze geniet van de belangstelling, het bezoek van de burgemeester en de feesttaart. En steeds is er dat blije gezicht. Tante Deetje straalt.
Wereldreizen
Lilian Cécile Bastiaans werd op 6 maart 1924 geboren in voormalig Nederlands-Indië. Ze groeide op in Bandung in een gezin van vier kinderen. Tante Deetje leidde een fijn bestaan tot de Japanners kwamen en haar land bezet hielden. Daarmee begon een loodzware periode vol ontberingen en verdriet. Lilian overleefde de gruwelen en werd in 1947 met het schip de Willem Ruijs naar Nederland gevaren. Dertien jaar later ging ze opnieuw op wereldreis, dit keer met haar man.
De Amerikaanse president Eisenhouwer stelde mensen van Indische afkomst in staat om in de Verenigde Staten in alle rust een nieuw leven op te bouwen. Met haar man en een nicht – tevens haar beste vriendin- trok ze in 1960 naar Los Angeles. “Daar bouwde Tante Deetje een mooi bestaan op”, vertelt haar neef en mantelzorger René Ranti. “Ze kreeg een baan bij Bank of America en klom daar op tot de functie van directiesecretaresse. Mijn tante stond bekend als een zeer intelligente en warme vrouw die mensen respect gaf en dat ook terugverlangde.”
In 1987 kwam een einde aan het verblijf in The States. In het verlengde van de pensionering lonkte een terugkeer naar Nederland. Tante Deetje en haar echtgenoot gingen in Leiden wonen. Verdrietig genoeg mochten ze maar twee jaar samen genieten van hun pensioen.
Kracht uit het geloof
“Mijn oom overleed en Tante Deetje kwam er alleen voor te staan”, vertelt neef René, die zelf 38 jaar lang in de zeescheepvaart zijn brood verdiende en sinds een aantal jaren samen met zijn broer en vrouw Nora als mantelzorger actief is voor Tante Deetje. “Toen ze nog scherp van geest was heeft ze een levenstestament laten opstellen. Mijn neef en ik staan haar bij zakelijke aangelegenheden, medische en verzorgende zaken bij. Dat geeft rust, zeker ook nu Tante Deetje met dementie te kampen heeft. Een jaar of vijf geleden kwamen de eerste symptomen aan de oppervlakte. Het is zoals het is. Gelukkig is ze verder gezond en heel dankbaar naar alle mensen die naar haar omzien. Tante Deetje haalt veel kracht uit haar geloof. En weet je wat zo mooi is: ze zingt nog steeds gospels mee. Daar heeft haar dementie geen vat op gekregen. Is elke keer weer mooi om haar te horen zingen.”
René’s vrouw Nora is ondertussen druk aan het kokkerellen. “De laatste voorbereidingen op de rijsttafel”, weet René. “Een feestmaal voor onze lieve tante en de familie. We zijn dankbaar dat ze haar honderdste verjaardag mag vieren en weten dat ze enorm geniet van het samenzijn.” Tante Deetje lacht ondertussen opnieuw haar mooie lach. Selamat makan.
Jan Timmer
