Hoe corona het leven van Krimpenaar Fred de Groot veranderde

KRIMPEN A/D IJSSEL • Fred de Groot gaat tegenwoordig door het leven als boodschappenbezorger van Albert Heijn. Een enorme switch na een horecabestaan van 38 jaar. De corona-crisis veranderde alles.

Eind vorig jaar hakte De Groot (55) de knoop door: hij zegde zijn contract als uitbater van sportcafé De Boog in Krimpen aan den IJssel op. “Met veel pijn in mijn hart en in mijn hoofd”, zegt hij. “Dat lijkt me ook logisch. Ik heb deze zaak 21 jaar met veel plezier gerund. Dat is een behoorlijk lange tijd. Ik zag kinderen die hier een snoepzakje kwamen kopen uitgroeien tot volwassen mensen en mocht de mooiste feesten organiseren. Tot half maart 2020 de coronamaatregelen intraden en de horeca op slot ging.”

Stil
De eerste twee weken van de eerste lockdown bracht De Groot in een soort verwarring door. “Ik had altijd 70, 80 uur per week gewerkt en in één klap stond letterlijk en figuurlijk stil. Zo onwezenlijk. Veel mensen dachten dat de corona-problemen misschien een paar maanden zouden duren, maar ik vermoedde al in een vroeg stadium dat het langer in beslag ging nemen. In eerste instantie golden de door het kabinet afgekondigde maatregelen steeds twee weken, maar ik kreeg als horecaondernemer al wel snel een tegemoetkoming in de huurkosten. Daaruit maakte ik op dat het kabinet en het RIVM rekening hielden met een langduriger probleem. Ik ben zeker geen wappie, maar er klopten dingen niet in die tijd, zoals er ook nu anno 2021 dingen niet kloppen. Mensen trekken er massaal op uit richting steden, bossen en recreatiegebieden. Maar tegelijkertijd moet de horeca dicht blijven en zijn terrassen verboden. Ik kan daar met mijn pet niet bij. Het is niet fair.”

Huurverlaging
Van de verhuurder van zijn sportcafé - gemeente Krimpen aan den IJssel - ondervond Fred de Groot nauwelijks support. “Een wethouder zei me dat de gemeente me zou helpen de crisis door te komen via een huurverlaging. Nadat de coalitie knapte kreeg ik met twee andere wethouders te maken. Die wisten van het gesprek met hun voorganger, maar lieten me meteen ook weten dat ze niets voor me konden doen. Daarnaast brak ik me het hoofd over het toekomstperspectief van mijn type horeca voorlopig niet al te best is. De vraag is: komen de sporters allemaal terug? Durft iedereen een feest te bezoeken? Ik ben daar voorlopig niet optimistisch over. Er waren kortom verschillende redenen om met Sportcafé De Boog te kappen.”

Basic
Door er op tijd de stekker uit te trekken bleef Fred de Groot gevrijwaard van financiële zorgen. “Ik heb altijd vrij basic geleefd en aardig kunnen sparen. Ik heb jaren in een ‘Daihatsutje’ gereden, terwijl vrienden zeiden ‘waarom koop je geen grotere auto?’ ‘Waarom wél’, reageerde ik dan. Het enige waar ik me aan ‘bezondigde’ was regelmatig buiten de deur een vorkje prikken. Nou, daar zaten het afgelopen jaar maar weinig kosten aan…. Het was mijn plan om nog een jaar of zeven door te gaan met De Boog en dan op mijn 62e te stoppen. Nu loopt het even anders. Ik rijd boodschappen rond voor Albert Heijn. Leuke job qua afwisseling, want je komt nog eens ergens. Minder leuk soms: acht kratten met boodschappen naar de derde verdieping van een portiekflat sjouwen. Eén voordeel heeft het: ik ben de voorbije drie maanden al zes kilo kwijtgeraakt! In die zin ben ik in Nederland de enige sportschool die open is. Met elke dag mijn eigen work-out!”

Of Fred de Groot ooit nog in de horeca terugkeert? De man, die als tienjarig ventje al hielp bij zijn vader, later ging kelneren en uiteindelijk zelf een aantal zaken exploiteerde, weet het niet. “Een nieuwe zaak beginnen zie ik als mid-vijftiger niet meer zo zitten, of er moet iets leuks en betaalbaars voorbijkomen. Ik zie wel wat er op me afkomt. Voorlopig ben ik boodschappenbezorger. Dat is de realiteit.”