Wim Rodenburg knokt voor herstel na zwaar fietsongeval

DEN HAAG/BERGAMBACHT • “Je moet er geen zielig verhaal van maken, hoor”, zegt Wim Rodenburg aan het eind van het gesprek. “Het was een heftig ongeluk, maar het is een wonder dat het nog zo afgelopen is.”

De eigenaar van de DA Drogisterij in Bergambacht verblijft alweer negen weken in revalidatiecentrum Basalt (Den Haag), waar hij herstelt van een zwaar fietsongeval. Hij wordt niet vergeten, zo blijkt uit de vele ansichtkaarten, presentjes en bezoeken van familie en vrienden. 

“Dat geeft ontzettend veel steun”, geeft hij aan. “Net als dat ik kracht haal uit het geloof en mijn gezin. Alleen red je het niet.” 

Trainingsrit
Zijn gedachten gaan terug naar maandag 20 juli, toen de Bergambachtenaar tijdens een trainingsrit met de Groene Hart-renners tegen een tegemoetkomende tractor knalde. “Het gebeurde in een onoverzichtelijke bocht op de Beijerscheweg. De eerste rijen van ons pelotonnetje konden het landbouwvoertuig nog ontwijken, ik niet...”

Naast een gebroken bekken en schouder, was zijn heup uit de kom en heeft Wim te maken met diverse complicaties. “Mijn lichaam heeft een enorme klap gekregen en de schade is groot. Maar gezien de heftigheid van het ongeval ben ik er nog goed vanaf gekomen.”

Na 2,5 week in het Groene Hart Ziekenhuis te Gouda te hebben gelegen werd hij overgebracht naar het revalidatiecentrum in Den Haag. “Ik lig hier tussen mensen die zwaar letsel hebben. Veroorzaakt door verkeersongevallen of, in een enkel geval, COVID-19. Hier is heel veel aan de hand.”

Trots
Zijn verjaardag beleefde hij in het ziekenhuis, het 30-jarig jubileum van DA Rodenburg in het revalidatiecentrum. “Ik ben trots op mijn vrouw Hanneke, mijn kinderen en het winkelteam. Stuk voor stuk toppers, die mijn afwezigheid uitstekend opvangen.”

Ook de gezondheidsdag, waar hij enthousiast animator van is, is opnieuw opgepakt. “Vanwege corona is er een gezondheids-inloopspreekuur van gemaakt. Ik heb het met de artsen en andere behandelaars hier over het initiatief gehad om meerdere disciplines op gezondheidsgebied te laten samenkomen en zij zijn laaiend enthousiast. Zij weten als geen ander hoe belangrijk het is om samen te werken.”

De Bergambachtenaar werkt dagelijks aan zijn herstel. Hij heeft nog een lange weg te gaan, weet hij. “Maar ik ben hier in goede handen. Therapeuten en artsen zijn volop met me bezig. Ik ga voor een volledig herstel, maar als dat niet voor de volle 100 procent is, zal ik me daar bij neer moeten leggen.”

Alpe d’HuZes
Stiekem kijkt hij vooruit. “Je stelt toch doelen. Volgend jaar juni hoop ik bijvoorbeeld bij Alpe d’HuZes te zijn. Normaal gesproken niet als deelnemer, maar als supporter”, zegt de captain van Team Krimpenerwaard.

Niet voor niets beklom hij tijdens vorige edities van dit evenement tweemaal op karakter de volle zes keer de Alpe d’Huez. Wim tenslotte: “Opgeven is geen optie, is het motto van Alpe d’HuZes. Daar houd ik me aan vast.”