De koeienstal van veehouder Dennis brandde af: ‘What doesn’t kill you, makes you stronger’

Nieuwendijk - Na nog een blik op de kalveren schuift Dennis Tolenaars bij zijn thuiskomst op 20 juni 2022 aan voor de avondmaaltijd. Zodra zijn vrouw Ilse het eten op tafel zet, valt de stroom uit. “De meterkast stond in de stal en zodra ik buiten stapte, stond die al in lichterlaaie. In een kwartier tijd is het van niets aan de hand naar niet meer te stoppen gegaan.”

Hij schakelt over op de overlevingsmodus en probeert te redden wat er te redden valt. “Nog voordat de brandweer kwam, redden jongens uit het dorp de kalveren uit een deel waar nog geen vuur was. Ondertussen ging ik de brandende loods in. Elf kalveren bracht ik naar buiten. Zeventien moest ik er achterlaten, omdat ik door de brand niet opnieuw naar binnen kon.”

Met gevaar voor eigen leven

Die avond spookt nog vaak door Dennis’ hoofd. Hoewel hij weet dat hij de runderen met gevaar voor eigen leven redde, zou hij het zonder twijfel weer doen. “Is het verstandig? Nee. Maar iets of iemand heeft je hulp nodig en dan handel je vanuit je hart. Achteraf realiseer je je dan dat het ook anders had kunnen aflopen.”

Achteraf realiseer je je dan dat het ook anders had kunnen aflopen

Van de elf kalveren die Dennis redde, liet de veearts er nog dezelfde dag zeven inslapen. “Uiteindelijk heeft slechts één kalf de brand overleefd. Hoewel alle koeien hier staan om uiteindelijk naar de slacht te gaan, gaat deze koe nooit meer weg. Dat beestje heeft zoveel meegemaakt. Je ziet het ook, want hij is een stuk kleiner dan andere koeien van die leeftijd. Normaal geef ik koeien geen naam, maar deze gaf ik de naam Brandkoe.”

In verband met het onderzoek naar de aansprakelijkheid kon Dennis de afgebrande stal niet afbreken. “De oorzaak is nooit definitief vastgesteld, maar waarschijnlijk is de brand ontstaan door een installatiefout van de zonnepanelen. Pas na een jaar mochten we gaan opruimen.”

Nieuwe bedrijfsruimte

Omdat er wel bedrijfsruimte nodig was, besloot Dennis op een ander deel van het terrein een schuur te bouwen. “Dat was eigenlijk zo geregeld. In juni was de brand, in oktober hadden we de vergunning, in november stortten we de vloer en de week voor kerst plaatsten we de eerste staanders. Eind maart stond er een nieuwe schuur.”

“Dat de bouw zo snel ging, had er ook mee te maken dat we niks anders te doen hadden. Bovendien stonden mijn dieren ergens anders en hoewel ik nog steeds heel blij ben dat ze in Genderen terechtkonden, was dat geen ideale situatie. Ik wilde dus zo snel mogelijk een plek op ons eigen erf waar de koeien weer op stal konden staan.”

Drie jaar lang hebben we geen fatsoenlijke aardappelopslag gehad

De nieuwste schuur die Dennis nu met hulp van twee vrienden aan het bouwen is, wordt volledig geïsoleerd. Het bouwen gebeurt in de verloren uurtjes, want het werk gaat nu wél door. “Drie jaar lang hebben we geen fatsoenlijke aardappelopslag gehad. De nieuwe schuur wordt aan de ene kant een stal. Aan de andere kant komt een bewaar- en inpakruimte voor de aardappelen en uien.”

Aardappeloverschot

Hij verwacht dat de schuur in de herfst volledig operationeel is, maar gelukkig kan hij de schuur nu al deels gebruiken. Net op tijd, want nog niet zo lang geleden haalde Dennis opnieuw het nieuws.

Nu vanwege een aardappeloverschot. Deels had dit te maken met de goede oogst, maar de hoofdreden dat hij met zijn aardappels bleef zitten, waren de bodemprijzen die supermarkten ervoor willen betalen.

“De vrijemarktprijs ligt op dit moment op vijf cent per kilo. Dat bedrag is lager dan de kostprijs. In de winkels zelf merk je daar niks van, want daar blijft de prijs onverminderd hoog. Er zijn dus in de tussenhandel mensen die er bijzonder goed aan verdienen”, vertelde hij daar eerder over in deze krant.

In december konden mensen daarom voor dertig cent per kilo aardappels bij Dennis komen halen. “We wilden mensen met deze actie bewust maken van de gang van zaken.”

Overleg met de gemeente

Dat lijkt gelukt. Honderden mensen kwamen aardappels halen. “Doordat veel mensen vooraf reserveerden, had ik een beeld van wat we die dag konden verwachten. Dat kon overigens niet voorkomen dat Google Maps op een gegeven moment anderhalf uur vertraging op de Schenkeldijk aangaf”, lacht Dennis.

We spraken af dat ze boa’s zouden sturen als het uit de hand zou lopen

Vooraf had hij hierover al contact met de gemeente. “We spraken af dat ze boa’s zouden sturen als het uit de hand zou lopen. Maar zover kwam het niet. Al vond iemand in de buurt het nodig om de politie te bellen.”

“Die vertelde ik dat het met de gemeente was besproken en toen boden ze aan om het te coördineren. Dat was niet nodig. Wel gaven ze aan de meldkamer door dat ze de Schenkeldijk als calamiteitenroute beter konden vermijden. Alles ging dus in goed overleg.”

Waar hij het voor doet

Door het succes van de aardappelactie is Dennis zich er weer helemaal van bewust waar hij het eigenlijk voor doet. “We hadden sinds de brand met verschillende partijen te maken en dat verliep lang niet altijd even soepel. En ook de maatschappelijke opinie met betrekking tot de landbouw en de veehouderijen is soms behoorlijk pittig.”

“Maar zoals een buurman ooit tegen me zei: ‘What doesn’t kill you, makes you stronger.’ Dat is me altijd bijgebleven. Wat er ook gebeurt, we komen erdoorheen en we staan er toch nog weer mooi.”