Hans Nieuwenhuizen al 40 jaar koster: ‘Als God me de gezondheid geeft, hoop ik nog jaren door te gaan

UITWIJK • Veertig jaar koster. Dat is vrij uitzonderlijk. Uitwijker Hans Nieuwenhuizen heeft het inmiddels gefikst. In de kerk in zijn woonplaats. “Als God me de gezondheid en de kracht geeft, hoop ik nog jaren door te gaan”, zegt de 75-jarige gepensioneerde postbode. 

Toenmalig kerkvoogd Henk de Graaff polste vier decennia geleden Hans Nieuwenhuizen. Hij moest de opvolger worden van Leendert de Graaff die verhuisd was naar Sleeuwijk. Kerkvoogd De Graaff zag in de postbode een prima opvolger.

“Ik heb toen niet gelijk ingestemd. Ik moest er eerst eens goed over nadenken. Vervolgens heb ik ja gezegd. Dat kwam ook omdat er bij onze kerk geen gebouw is voor andere activiteiten. Ik hoefde niet zo nodig koffie te schenken en noem maar op. Ik wist dat me dat niet zo lag.”

Routine

Veertig jaar lang een glaasje water klaarzetten voor de dominee, de Statenbijbel op de kansel leggen, de kerkklokken inschakelen, de gereserveerde plaatsen in de gaten houden en de nummers van te zingen liederen op het psalmbord plaatsen. Voor Nieuwenhuizen allemaal routine. Zeven dominees ‘versleet’ hij. 

“Ik heb met alle dominees een goed contact gehad. Er is wel veel veranderd. Tegenwoordig krijg ik alles digitaal aangeleverd. Vroeger was het persoonlijker. Dan had ik op vrijdagavond altijd telefonisch contact met de gastdominee van dienst en kreeg ik zo te horen welke liederen hij op zou geven. Het psalmbord is er nog wel, maar alles gaat tegenwoordig met een beamer.”

Gastheer

Hans Nieuwenhuizen is niet alleen koster maar tijdens de kerkdiensten ook een beetje gastheer. “Voor de dienst begint, vind je me onder de toren. Dan kan ik de mensen begroeten of een praatje mee maken. Dan vraag ik ook weleens: waar was je vorige week? Toch niet ziek?”

De Uitwijker houdt van tradities. De kerkgangers zien hem altijd in een driedelig zwart pak. “Dat vind ik in een kerk gepast al zal ik niemand veroordelen die anders gekleed is. Het zit hem niet in de kleding hoor.” 

Als de dienst begint, neemt hij zijn vaste plaats in, in de vroegere schepenbank achterin het mooie kerkje. Van daaruit kan hij alles in de gaten houden en zo nodig ingrijpen.

Nooit verzaken

Een zondag verzaken doet Hans Nieuwenhuizen niet. “Ik ga nooit op vakantie. Wel kan het zo zijn, als het kerkkoor ergens gaat zingen, dat ik dan verstek moet laten gaan. Ik ben een verwoed lid van het kerkkoor vandaar.”

Kerk weer voller

Veertien jaar geleden ging hervormd Uitwijk samen met de Gereformeerde Kerk in Waardhuizen. Protestantse Gemeente Uitwijk-Waardhuizen is nu de benaming. Beide kerkelijke gemeenten kampten met een teruggang van de kerkgang en was het samengaan een goede oplossing. 

“Nu zit de kerk weer voller. Dat is heel fijn. Al is het sinds corona wat minder. Schijnbaar luisteren veel mensen thuis. Wel vind ik het heel jammer dat het ’s avonds niet zo druk is. Ikzelf ga zondags twee keer met veel plezier naar de kerk.”

In het zonnetje

Hans Nieuwenhuizen werd zondag 3 november na de ochtenddienst toegesproken door Hans van Arkel. Dominee Gert van de Pol sprak een dankgebed uit. De gemeente zong Nieuwenhuizen toe met psalm 56: 5 en 6. “Speciaal voor mij in de oude berijming.” 

Kees van Tilborg van de Vereniging voor Kerkelijk Beheer van de PKN speldde hem een gouden insigne met diamant op. Bert van Herwijnen, voorzitter van het College van Kerkrentmeesters overhandigde een uurwerk op een leien wijzerplaat. Ees van Herwijnen droeg een gedicht voor.

Marry Bouman