Jarenlang ‘stuntwerk’ levert Bram van der Wal een koninklijke schouderklop op

Meerkerk - Van het alternatieve nieuwsmedium Koe op Zolder tot kerkelijk werk en van Plastic Guerrilla tot hulp van vluchtelingen uit Oekraïne: de activiteiten van Bram van der Wal voor de samenleving kun je gerust veelkleurig noemen. Het leverde een lintje op. De Meerkerker vertelt over het plezier dat hij altijd aan zijn inzet beleefde.

Het was hem wel opgevallen dat zijn vrouw Loes ongebruikelijk veel aandacht besteedde aan zijn uiterlijk. “Mijn jasje nog een keer schikken, mijn boordje rechttrekken, dat ben ik niet gewend”, blikt Bram terug. “Ja, want we moesten op de foto met degene voor wie we, zo was mij verteld, naar het gemeentehuis gingen.” 

Dat het om hem bleek te draaien, was een grote verrassing. “Er zijn mensen die een koninklijke onderscheiding veel meer verdienen. Dat meen ik écht.” Om er met een voor hem kenmerkende zelfspot met een lach aan toe te voegen: “Gelukkig zijn er genoeg familieleden en vrienden die me met de benen op de grond houden. Eén van hen zei: “Je bent gewoon maar een lid, niet eens een ridder.”

Grappen en grollen

Het is een bescheiden opstelling, maar het is een feit dat je in de afgelopen tientallen jaren de naam van Bram van der Wal op allerlei plekken in het vrijwilligerswerk terug kon vinden. ‘Met zijn creativiteit en enthousiasme zorgt hij voor waardevolle verbinding’, zo vatte het gemeentebestuur in het persbericht over de koninklijke onderscheidingen in Vijfheerenlanden samen. 

De inzet was serieus, maar de glimlach en de grappen en grollen tegelijkertijd nooit ver weg. “Ik ben altijd meer van het stuntwerk geweest”, vat hij samen. 

Arno Wallaard Memorial

Het duidelijkste voorbeeld daarvan is Koe op Zolder, met als veelzeggende ondertitel ‘Geeft onzin aan het leven!’. Zeker zo belangrijk is zijn inzet voor de Arno Wallaard Memorial. 

“Bij die wielerwedstrijd ben ik vanaf 2007 betrokken. Met elkaar hebben we de koers tot een bekende nationale koers gemaakt, met een eigen bier en sinds twee jaar de status van Polderkoers behorend tot het Nederlands erfgoed. Dat erfgoed heb ik zelf geregeld. De AWM geeft ook ruimte voor wat stuntwerk, het is heerlijk om te doen.”

Meerkerkse voetbalclub

Gevraagd naar wat hij bij zijn palmares eruit vindt springen, aarzelt hij. “Dat vind ik lastig.” Na enig nadenken noemt hij toch de Meerkerkse voetbalvereniging. 

“Al mijn kinderen hebben erop gezeten en als leider en bestuurslid heb ik mij voor de club ingezet. Het wordt nog wel eens onderschat hoe ongelofelijk belangrijk zo’n sportvereniging is. Het als kind leren om met elkaar om te gaan en rekening met elkaar te houden, het heeft echt een opvoedend karakter. De manier waarop je in een team samen een doel nastreeft is bijna religieus.”

Plastic Guerrilla 

Over religie gesproken: ook voor de Ichthuskerk in zijn woonplaats zette Bram zich in. Net zo gemakkelijk presenteert hij in Lexmond een wielercafé, regelt hij samen met Loes als huismeester van alles voor de Oekraïense vluchtelingen die in het voormalige gemeentehuis in Meerkerk wonen én is hij één van de drijvende krachten van Plastic Guerrilla.

Dat laatste initiatief, gericht op het opruimen van zwerfafval, past naadloos bij hem. Natuurlijk, als zelfverklaard progressief mens sloot hij zich wel eens bij demonstraties voor ontegenzeggelijk nobele doelen. “Maar wat leverden die op? En vaak werden ze gepolitiseerd, gekaapt door organisaties die extreme standpunten uitdragen. Bij Plastic Guerrilla plaatsen we simpelweg een oproep, er komen mensen bij elkaar die afval gaan opruimen en die vervolgens met een goed gevoel weer naar huis gaan. Mooier dan dat kun je het toch niet hebben?”

Geitenfokvereniging

Het is een mix die de 72-jarige inwoner van Meerkerk kenmerkt. Je maakt hem zeker gelukkig met een discussie waarbij filosofische standpunten uitgewisseld worden, maar tegelijkertijd houdt hij de zaken het liefst praktisch en eenvoudig.

De vele maatschappelijke taken die hij oppakte? Verwacht geen zwaarwichtige argumenten. “Ik heb het nooit gezocht, maar als ze iets vroegen waar ik zin in had, dan pakte ik dat op.” Dat nee zeggen ook in zijn woordenboek staat, maakt hij met een voorbeeld duidelijk. “We hebben aan het Lakerveld gewoond. Toen we daar net gesetteld waren, stond er een buurtbewoner voor de deur. Hij had gehoord dat ik lesgaf, dacht dat ik dus wel een stukje kon schrijven en vroeg me daarom als bestuurslid van de geitenfokvereniging. Dat heb ik vriendelijk afgehouden.”

Auto-immuunziekte

Een blijk van waardering, dat is een koninklijke onderscheiding. Maar die waardering van de persoon van Bram van der Wal bleek ook uit de vele, vele reacties nadat hij een half jaar geleden ernstig ziek bleek. “Ze dachten eerst aan leukemie, maar later bleek hete een auto-immuunziekte. Ik heb maandenlang op bloedtransfusies geleefd. Het gaat gelukkig weer wat beter. En of het klopt dat je op zo’n moment merkt dat je zaait wat je oogst?” 

Hij valt stil, tranen vullen zijn ogen. Dan: “Waar heb ik het aan verdiend dat zoveel mensen aan mij denken? Ongelofelijk, de berichten, brieven en kaarten bleven maar komen. Daar ben ik echt heel dankbaar voor. Weet je wat ook bijzonder was? Een paar dagen voordat ik de koninklijke onderscheiding kreeg, hoorde ik dat ik weer mijn gezinsleden een knuffel mocht geven. Vanwege het risico op besmetting, kon dat vrijwel niet. Een bericht dat achteraf echt op het goede moment kwam.”

Geweldige vrouw

Wat zeker niet onvermeld mag blijven: als het aan Bram lag, droeg Loes voor het grootste deel van het jaar het strikje dat bij de onderscheiding hoort. Het is een opmerking die je veel hoort tijdens de lintjesregen: ‘Zonder mijn vrouw/man had ik het niet kunnen doen’. 

Bram sluit zich welgemeend bij dat koor aan. “Ik heb daar in het verleden te makkelijk over gedacht: avond aan avond op pad voor de kerk, voor de voetbal, terwijl ik er als vanzelfsprekend vanuit ging dat het thuis allemaal geregeld werd. Ik ben gezegend met een geweldige vrouw die mij daarvoor de ruimte heeft gegeven.”

Lees ook

Veel animo voor Plastic Guerilla in Molenlanden