Tweeling Tom en Renk van Arkels Brooks Motors: ‘De Mini heeft een ziel’

ARKEL/MEERKERK • Halverwege het interview komt het hoge woord eruit: eigenlijk gaat het bij Brooks Motors allemaal om gevoel. De tweelingbroers Renk en Tom van Koevorden zijn verknocht aan de Mini.

Zo lang ze zich kunnen heugen spelen auto’s een belangrijke rol in het leven van de 23-jarige broers uit Meerkerk. Renk: “Ik denk dat de liefde ontstond in de periode waarin onze moeder ons in haar oude Landrover naar school bracht. Er reden soms wel 9 buurkinderen mee. Mijn vader is citrofiel (liefhebber van Citroën, red.), maar daar hebben wij minder mee. Wij houden meer van Engelse auto’s; LandRovers en MINI’s.”

Slootsurfen

Al jong crosten ze met oude auto’s door het weiland van hun oom, achter zijn boerderij die naast het ouderlijk huis aan de Broekseweg staat. Met een grijns: “We maakten ook Drone-filmpjes van wat we deden. Die kun je nog altijd vinden op YouTube, onder BroekieTV. We gingen bijvoorbeeld slootsurfen op een plank die we achter een auto bonden. Dat doen we stiekem nog wel eens.”

• De broers kennen inmiddels elk detail van de Mini. Foto: Anne Marie Hoekstra

We mochten niet lassen zonder dat mijn vader erbij was, maar hij was er vaak niet. Dan deden we het toch

Landrover

Op hun veertiende begonnen ze met het restaureren van auto’s. “We hebben de traditie dat iedereen thuis een auto krijgt”, zegt Renk. “Een zus kreeg de oude Eend van mijn moeder, een andere zus een Golf 1 cabriolet, knalgeel, Tom kreeg een Snoek en ik kreeg de Landrover. Die was echter wel toe aan een volledige restauratie. Tom moest ook een project hebben, dus hij heeft toen een Mini Classic gekocht.”

Kleding in fik

Hoe leerden ze het vak? “We hoeven iets maar één keer te zien, dan kunnen we het.” Tom: “Gewoon proberen. Heel veel fouten maken, daar hebben we van geleerd. Je zoekt dingen uit. We mochten niet lassen zonder dat mijn vader erbij was, maar hij was er vaak niet. Dan deden we het toch. Soms vloog er een kledingstuk in de fik.” Renk: “Ik heb ook wel eens een slijptol in mijn buik gehad. Het was af en toe risicovol.”

• Niks is te gek voor Tom en Renk, zelfs goudkleurige onderdelen zijn bespreekbaar. - Foto: Anne Marie Hoekstra

Geen zegen

De eerste Mini die ze restaureerden had 20 jaar stilgestaan. Kort voor de APK was het herstelwerk nog niet voltooid. Tom: “Die APK was op een maandag. We mogen niet werken op zondag, maar dat hebben we toen toch gedaan. Oma zei: ‘Tom, daar rust geen zegen op’. We reden na de APK naar huis terug en al snel zaten de remmen muurvast. Toen zijn we een ijsje gaan eten. Na een tijdje waren de remmen weer afgekoeld. We hebben een week met de handrem gereden.”

Na wat grote klussen wist ik: als ik deze Jaguar kan repareren, kan ik alle auto’s repareren

Niks geheim

Ze probeerden de gekste dingen. Dat ze 15 kilometer moesten fietsen naar hun middelbare school vonden ze niks. Renk: “En een scooter vonden we te standaard. Toen hebben we een skateboard gebouwd en er een accu in verwerkt met een elektrisch motortje. Zo reden we met 54 kilometer per uur naar school. En nee, we hadden geen helm op.” Tom lacht en houdt een hand voor zijn ogen. “Mijn ouders zullen vaak zo gedaan hebben.” Renk: “We houden niks geheim, maar we vertellen sommige dingen niet.”

Fietstunneltje

Wat ze bijvoorbeeld niet vertelden: dat ze op weg naar catechisatie wel eens met hun Mini door een fietstunneltje reden. Tom: “Op een dag stonden er twee agenten bij mijn moeder op de stoep. Die schrok, ze dacht dat er iemand verongelukt was. Die agenten kwamen vertellen dat we niet meer door dat tunneltje mochten rijden. De Mini waar het om ging had ik net verkocht aan iemand in Duitsland. Terwijl ik in München het vliegtuig instapte, weer op weg naar huis, stond ik via de telefoon die agent te woord.”

Jaguar

Na de Mini met 4 cilinder en een Range Rover met V8 kwam er een Jaguar XJS V12. Tom: “Ik was 18 en wilde groot, groter, grootst. Na wat grote klussen wist ik: als ik deze Jaguar kan repareren, kan ik alle auto’s repareren. Hij laat foto’s zien waarop de ingewanden van het voertuig liggen uitgespreid. Na maanden klussen reed de wagen als een zonnetje. Renk: “Er is er nog nooit een niet rijdend weg gegaan.”

Plezier

Na het Jaguarproject dacht Tom na over zijn volgende stap. “Ik vroeg me af: wat gaf me het meeste plezier? Dat was de Mini. Toen heb ik weer een oude Mini gekocht, gerestaureerd en doorverkocht. Zo is het gaan rollen.” In januari 2021 schreven ze zich in bij de Kamer van Koophandel. Brooks Motors was geboren.

Opleiding

Ze waren inmiddels ook begonnen aan een opleiding HTS werktuigbouwkunde. Na verloop van tijd kozen ze voor de deeltijdvariant. Tom: “We hebben de studie nog niet afgerond. Ik denk dat ik het niet afmaak.” Renk: “We leren er te weinig. Ik ben nog wel bezig.” Tom: “We hadden beter over onze studiekeuze moeten nadenken. Ik had trouwens wel een leuke deeltijdbaan, bij een bedrijf dat hydraulische grijpers maakt. Maar ik had te weinig uitdaging.” Renk werkte bij VSH, een bedrijf dat messing koppelingen maakt. “Ik zat daar de hele dag achter de computer, dat beviel me niet. In 2020 heb ik ontslag genomen. Tom en ik zijn altijd op zoek naar meer. Meer uitdaging en meer mooie verhalen.”

Pasta en olijven

Ze kopen regelmatig oude Mini’s in Italië. Aan hun zoektochten in dat land beleven ze net zo veel plezier als aan de technische uitdagingen. Ze laten foto’s zien van een Italiaanse oma op Sicilië bij wie ze een oude Mini vonden. Renk: “Ze vroeg ons of we bleven eten. Ze had zelfgemaakte pasta en olijven uit eigen boomgaard.”

Betere auto’s

Bij hun restauratiewerk is alleen het beste goed genoeg. Renk: “Soms wil een klant iets waar wij van schrikken. Dan zoeken we samen een oplossing waar we allebei tevreden mee zijn.” Tom: “Als de klanten blijven dromen, geeft dat ons de mogelijkheid om nog meer te leren en betere auto’s te maken.” Momenteel bouwen ze aan een Brooks-Build met in Italië beklede kuipstoelen en accessoires die tot in detail aan de wensen van de klant voldoen.

• Tom en Renk lieten stoelen bekleden in Italië en van een bies voorzien. - Foto: Anne Marie Hoekstra

Ziel

Over hun liefde voor de Mini zegt Tom: “Nostalgie is heel belangrijk. Mijn vader had een van de eerste NEW MINI’s in Nederland en zelf had ik er al jong een. Het is een redelijk betaalbare manier om een oldtimer te rijden en geeft een bijzondere rijervaring. Je hebt continu een glimlach op je gezicht, want de Mini heeft een ziel. Je voelt je een met het apparaat en de weg. Als we vanuit het buitenland een Mini naar Nederland rijden, krijgen we een band met zo’n auto. De Mini krijgt zelfs een naam.”

Verhuizing

De werkplaats bij het ouderlijk huis in Meerkerk werd te klein voor hun ambities. In februari verhuisden ze naar een loods op het bedrijventerrein in Arkel. Het inrichten van hun nieuwe locatie was flink aanpoten. “Maar het voelt niet als werken”, zegt Renk.

Nostalgie

Gevraagd naar de essentie van Brooks Motors zegt Renk zonder aarzelen: “Gevoel. En mensen houden van gek. Dat zijn wij. Als we een filmpje over ons eigen bedrijf zouden maken, zou het daarover gaan. En over vertragen, terug gaan in de tijd, passie.” Tom knikt. “Nostalgie dus.”

• ‘Als de klanten blijven dromen, geeft dat ons de mogelijkheid om nog meer te leren en betere auto’s te maken’, aldus Tom. - Foto: Anne Marie Hoekstra