Familie van verongelukte Willem plaatst gedenkteken op de Nieuwe Geer in Leerbroek: ‘Hij mag niet worden vergeten’

LEERBROEK • Willem Westerman overleed op zaterdag 2 oktober 2021 op 22-jarige leeftijd nadat hij met zijn auto tegen een boom botst op de Nieuwe Geer in Leerbroek. Afgelopen zaterdag plaatste zijn familie een gedenkteken op de plek des onheils. “Willem mag niet worden vergeten.” 

Arjan en Betty Westerman zijn op 2 oktober 2021 thuis in hun woning in Leerbroek als de deurbel gaat. Wanneer ze open doen wacht hen de schrik van hun leven. Twee politieagenten komen een boodschap brengen die geen enkele ouder ooit hoopt te hoeven horen. Hun zoon Willem heeft een ongeluk gehad, vlak in de buurt, en heeft het niet overleefd.

Alles was klaargemaakt voor hem om weer thuis te wonen, maar het is dus nooit zover gekomen

Weer thuis wonen

“Op dat moment stort je wereld in”, vertelt het echtpaar. “Het was juist de eerste avond dat Willem weer bij ons thuis zou slapen. Hij heeft een paar maanden op een zorgboerderij in Meerkerk gewoond, maar vroeg ons enkele weken voor het ongeluk of hij niet weer thuis kon komen wonen. ‘Natuurlijk mag dat, je mag altijd bij ons komen’, hebben we gezegd.”

“Zijn oude slaapkamer was inmiddels overgenomen door zijn jongere zusje (destijds 11), met wie hij een speciale band had. Hij wilde onder geen beding dat zij die kamer weer uit moest en nam zelf genoegen met een kleinere kamer. Alles was klaargemaakt voor hem om weer thuis te wonen, maar het is dus nooit zover gekomen.”

De eerste en de laatste foto

Er volgt een periode waarin de familie moet omgaan met het grote verdriet en gemis. Tegelijkertijd doet de politie onderzoek naar de oorzaak van het ongeluk, iets wat lang duurt. Het eindgesprek tussen de familie en de politie volgt pas ruim een jaar later. Moeder Betty doet er intussen alles aan om zoveel mogelijk informatie te vergaren over de laatste momenten van het leven van haar zoon.

“Ik heb van al mijn kinderen (Betty en Arjan hebben nog vier kinderen) altijd alles gedocumenteerd en opgeschreven. Dingen waar ze mee bezig waren, kaartjes die ze stuurden, foto’s, alles”, vertelt ze. “Je reist je leven lang mee met je kind en ik wilde ook weten wat er in die laatste ogenblikken is gebeurd. Ik heb ook bij de politie foto’s mogen bekijken en daarvan heb ik er ook één gehad. Ik ben ze eeuwig dankbaar. Nu heb ik zowel de eerste als de laatste foto van onze lieve Willem.”

Het ongeluk

In grote lijnen is er bekend hoe het ongeluk tot stand kwam, al blijft het ook gissen naar bepaalde details. Willem werd die zaterdagavond opgehaald door vrienden van de zorgboerderij om aan een auto te gaan sleutelen. Zijn auto laat hij staan bij dorpshuis de Schakel. 

Wanneer ze weer terugkomen, pakt Willem zijn eigen auto en besluiten ze nog even terug te gaan naar de zorgboerderij: de vrienden in de ene auto, Willem alleen in zijn eigen voertuig. Op de Nieuwe Geer wil Willem zijn vrienden inhalen als er een tegenligger aankomt. Hij stuurt naar rechts, voor de vrienden langs, raakt de macht over het stuur kwijt en komt tegen een boom tot stilstand.

Arjan en Betty: “Iemand die het ongeval heeft zien gebeuren is erbij gebleven, er zijn omwonenden op de klap afgekomen en de hulpdiensten waren snel ter plaatse. Willem is nog gereanimeerd, maar dat mocht niet meer baten. Iedereen die op de plaats van het ongeval is geweest hebben we gesproken om te horen wat er is gebeurd. We zijn hen heel dankbaar dat ze daar allemaal de moeite voor hebben genomen.”

Sociaal en geliefd

Het echtpaar vertelt uitgebreid over hun zoon. Hij had, net als iedereen, uitdagingen in het leven, maar wie Arjan en Betty hoort praten krijgt vooral een beeld van een jongeman die sociaal en geliefd was, iemand met het hart op de juiste plaats. Willem keek ernaar uit om met zijn ouders, zijn broer en zusje te verhuizen naar Langerak (zij wonen daar inmiddels) en zou een opleiding tot autospuiter gaan volgen, naast zijn werk in een garage. De toekomst lachte hem tegemoet.

“En zijn zus was zwanger, hij zou opnieuw oom worden en daar keek hij ontzettend naar uit”, verzucht Betty. “Op de dag van de begrafenis, zou de bevalling ingeleid worden. Drie dagen na de begrafenis is zijn zus bevallen van een dochtertje, haar tweede naam is Willemijn, vernoemd naar Willem.” Je hebt eigenlijk een tweede leven. Er was het leven met Willem en nu is er het leven zonder hem

Een tweede leven

Arjan, Betty en de rest van de familie vormen een hecht gezin en hebben dus veel steun aan elkaar. “Ieder heeft zijn eigen manier om met het verdriet om te gaan en dat is goed”, vinden ze. 

“Daarnaast halen we veel steun uit het geloof. Maar het betekent allemaal niet dat je ‘er overheen bent’ of dat je ‘de knop hebt omgezet’ zoals mensen soms lijken te denken. Je hebt eigenlijk een tweede leven. Er was het leven met Willem en nu is er het leven zonder hem. In dat tweede leven draag je altijd het verdriet en gemis met je mee. De Vlaamse psycholoog Manu Keirse zegt in een filmpje op YouTube: ‘Geen kind is zo aanwezig als het kind dat wordt gemist’, dat is precies wat het is.”

Ultiem eerbetoon

Betty blijft spullen verzamelen en documenteren. Ze schrijft op hoe ze zich voelt en waar ze aan denkt en krijgt soms nog foto’s van Willem van vrienden of familieleden. Arjan schrijft gedichten. Het gedenkteken op de Nieuwe Geer is het ultieme eerbetoon aan hun Willem.

Arjan en Betty halen nog een citaat aan. Ditmaal van Minister-President Dick Schoof: “Die zette vorige week op X rondom de herdenking van de slachtoffers van MH17: ‘Om samen levend te houden, wat nooit gestorven is.’ En zo is het hierbij ook. Dat Willem maar nooit vergeten wordt.”