Huisarts Bart Bruijn uit Streefkerk moet door ziekte veel inleveren: ‘Daar kan ik moeilijk mee omgaan’

STREEFKERK • Huisarts Bart Bruijn uit Streefkerk kreeg in het voorjaar een harde boodschap: hij heeft kanker. De opluchting was groot toen het chronische leukemie bleek, bij goede behandeling meestal niet fataal. Maar dat hij van een bezig baasje terug moet schakelen naar steeds zuinig zijn met energie, dat frustreert hem.

Kappers worden kaal, bij loodgieters gaat thuis de cv kapot, en ja, huisartsen worden ziek. De ernst zelf onderkennen is uitgerekend voor deze beroepsgroep lastig. “Omdat wij op basis van de verschijnselen altijd een diagnose kunnen verzinnen die niet zo ernstig is”, legt Bart Bruijn uit. 

De Streefkerkse huisarts is geen uitzondering op deze regel. Hij parkeerde de afgelopen jaren zijn vermoeidheid, lamlendigheid, het slecht kunnen slapen en concentratieverlies in het vakje post covid. “Ik heb twee keer corona gehad, dus daar paste het precies in.” Tel daarbij op dat de drukte in de huisartsenpraktijk, de taken die hij daarnaast zelf oppakte én de coronajaren voor chronische stress zorgden: veel ruimte om ziek te zijn was er niet.

Afvallen
Het feit dat hij aan de lopende band lichaamsgewicht verloor? Daar was de Streefkerkse huisarts zelfs trots op. “Ik wilde afvallen en had mezelf op dieet gezet.” Met een glimlach: “En het liep fantastisch! Maar toen er vijf kilo per week afging, begreep ik wel dat dat niet klopte. Kort daarna gingen we voor een weekje naar onze dochter in Engeland. Daar kreeg ik pijn aan mijn milt en voelde ik dat die sterk vergroot was. Als arts wist ik genoeg: dit is leukemie.”

Terug in Nederland ging hij linea directa naar de dokter; een half uur later lag hij op de eerste hulp. “Een paar uur daarna werd bevestigd wat ik al dacht. Het was een paar dagen spannend welke vorm het was. Bij acute leukemie zou dat op mijn leeftijd het einde hebben betekend. Ik had al afscheid van het leven genomen. Of dat moeilijk was? Nee, ik kan goed omgaan met crisissituaties. Maar ik was wel heel blij dat het om chronische leukemie ging, waar je niet dood aan gaat.”

Oncoloog
Al beseft hij dan nog niet meteen de impact van het ziek zijn. Aan de oncoloog vraagt hij, op het argeloze af: ‘Kan ik volgende week weer aan de slag?’. “Hij keek op en zei: ‘Jij gaat nu naar huis en je als een zieke gedragen.’ Eenmaal thuis zat ik in mijn stoel en voelde ik mij al heel wat. Maar toen ik een boek pakte, zorgde die handeling er al voor dat ik doodmoe was. Alle energie was weg.”

Drie maanden lang legt hij zijn werk als huisarts neer. Als fanatiek Twitteraar gebruikt Bruijn dit podium om een vervanger te zoeken. “Een collega uit de omgeving van Hoorn stond een paar uur later op de stoep om de eerste twee dagen waar te nemen. De rest heeft Hannelore met veel kunst- en vliegwerk geregeld.” 

Zeer dankbaar
Hij vervolgt: “Daarna hebben nog meer artsen belangeloos hulp verleend en we konden terugvallen op de huisartsen in de streek. Wat heel goed uitkwam was dat Dick Kruijthoff uit Bleskensgraaf en Siebold Lous uit Oud-Alblas net met pensioen waren gegaan. Zij hebben ons geweldig geholpen en ik ben hen daar zeer dankbaar voor. Ook leverde én levert ons geweldige team een heel grote bijdrage.”

Zeker zo belangrijk: de inzet van zijn vrouw. “Hannelore neemt tachtig procent van al mijn papierwerk van de apotheek en de praktijk voor haar rekening, naast haar eigen werk. Zelf werk ik nu vijf dagdelen van twee uur in de week: spreekuur, huisbezoeken en het beoordelen van onder meer uitslagen van bloedonderzoeken.”

Tweede Kamerverkiezingen
Voor sommige mensen kan het heerlijk zijn om de drukte van het dagelijks leven noodgedwongen aan de kant te zetten. Bart Bruijn valt zeker niet in die categorie. Het stilzitten frustreert hem meer dan hem lief is. “Ik moet accepteren dat ik niet meer op mijn oude niveau kom. Daar kan ik moeilijk mee omgaan. Twee politieke partijen hebben mij bijvoorbeeld voor de Tweede Kamerverkiezingen gevraagd of ik op hun lijst wilde staan, maar daar heb ik nee tegen moeten zeggen. Terwijl ik graag mijn mening laat horen als ik vind dat er iets niet goed gaat.”

Tekort aan huisartsen
Een voorbeeld: volgens Bruijn is er tientallen jaren niets gedaan aan het toenemende tekort aan huisartsen, een onderwerp dat inmiddels volop de landelijke media haalt. “Er is nu geen oplossing op de korte termijn.” 

Wat er wel moet gebeuren? “Het beroep moet weer aantrekkelijk worden gemaakt, onder meer door fors te snijden in de hoeveelheid administratie. Geef huisartsen het vertrouwen om keuzes te maken, zonder dat dat in tientallen documenten verantwoord hoeft te worden. En aangezien we bestempeld worden als ondernemers, geef ons dan de ruimte om te ondernemen. De Nederlandse Zorgautoriteit stelt tarieven vast op basis van cijfers uit 2014. Dat zorgt ervoor dat wij bijvoorbeeld niet de financiële ruimte hebben om een nieuwe praktijk te realiseren, terwijl dat wel hard nodig is.”

Overname
Diezelfde huisartsenpraktijk staat ter overname aangeboden. Al voor de coronajaren waren Bart en Hannelore op zoek naar opvolging. “We hebben een fantastische praktijk om over te nemen. Wat betreft de ligging, middenin de polder en tegelijkertijd vlakbij de steden, maar ook door de geweldige mensen die hier wonen. Tijdens mijn ziekzijn hebben we een vloedgolf aan warmte ervaren. Honderden, duizenden steunbetuigingen kregen we uit Streefkerk en omgeving. Dat was overweldigend. Het heeft naast de medische hulp zeker bijgedragen aan het weer opkrabbelen na die eerste maanden.”