Ziekenvereniging Helpt Elkander in Hoogblokland viert eeuwfeest
Algemeen
HOOGBLOKLAND • Een eeuw lang steunen de ondernemers van Hoogblokland elkaar in tijden van tegenspoed. De honderdste verjaardag van Ziekenvereniging Helpt Elkander is, voor zover tenminste in Hoogblokland bekend, een unicum in Nederland. Waarom zou je ook een mooie voorziening opheffen? Dorpsbewoners helpen elkander, en het ziet ernaar uit dat ze dat nog wel even blijven doen ook. De oprichting was op 4 januari 1913. Een vrijdag, net zoals 4 januari 2013 dat is. De dag waarop Ziekenvereniging Helpt Elkander dan ook prachtig het eeuwfeest vieren kan. “Alle verenigingen in Hoogblokland zijn uitgenodigd in De Hoeksteen voor de receptie’’, vertelt voorzitter Arie van Iperen. “Net als het college van burgemeester en wethouders. Daarna vieren we het met de leden en partners.’’ Op bescheiden schaal dus. De ziekenvereniging is dan ook vooral in naam een vereniging. Het is een verzekering, die nooit verder is uitgegroeid tot een Hoogbloklandse netwerkclub. “Nee hoor. Eens per jaar is er een jaarvergadering. Meer niet”, vertelt Van Iperen. Er is wel één aardige traditie aan die vergadering: na afloop krijgt iedereen een pak karbonade. Er wordt op die avonden ook karbonade gebakken. Want goed vlees eten is gezond.” Werkliedenvereniging Voorkomen is beter dan genezen. Ziekenvereniging Helpt Elkander werd honderd jaar geleden opgericht, toen als Werkliedenvereniging Helpt Elkander, voor het geval het voorkomen niet gelukt was. “Een initiatief van de boeren en de dorpsondernemers: de bakker, schilder, kruidenier. Voor hen was het bestemd, ter ondersteuning van elkaar. Zo waren er veel verenigingen in Nederland.” Het systeem was eenvoudig: “Je betaalde ongeveer tien gulden premie per jaar. En als je ziek werd, kreeg je drie gulden per week. Het was alleen voor ondernemers uit het dorp Hoogblokland, en alleen voor mannen. En je mocht alleen lid worden als je gezond was en nog geen 45 jaar. Op het moment dat je ziek bent, kon je je daarvoor natuurlijk niet meer verzekeren.” Animo De meeste vergelijkbare verenigingen verdwenen in de loop der tijd, zeker nadat de sociale voorzieningen na de Tweede Wereldoorlog veel beter werden. Zo niet Helpt Elkander. “Vanaf de jaren vijftig werd de animo wel minder”, weet Arie van Iperen. “In de jaren negentig hebben wij de draad echter weer opgepakt met een nieuw bestuur en zijn we actief leden gaan werven.” Inmiddels is de vereniging breder gedragen dan ooit, met een formule die nog vrijwel gelijk is aan die van honderd jaar geleden. “We hebben ongeveer zeventig leden. Negentig procent van alle Hoogbloklandse ondernemers is lid. Iedere ZZP’er in het dorp krijgt een briefje thuis met de vraag of hij of zij, want vrouwen mogen tegenwoordig ook lid worden, zich bij Helpt Elkander wil aansluiten.” Uitkering “Je betaalt 390 euro premie per jaar en de ziekteuitkering is 250 euro per week. Vanaf dag één krijg je meteen betaald. We hebben nog steeds iemand die daarop controleert, maar we kennen onze leden natuurlijk wel: er is echt niemand die daarvan misbruik maakt. De uitkering loopt een jaar, maar als je daarna een dag werkt en opnieuw ziek wordt, dan krijg je de uitkering opnieuw.” “Een prachtige regeling toch?”, stelt Arie van Iperen. “Het gebeurt regelmatig dat mensen van buiten Hoogblokland vragen of zij ook lid mogen worden, maar dat mag niet. We hebben wel leden van buiten het dorp, maar die zijn wel ooit in Hoogblokland begonnen.” Gretig “Mijn eigen zoons zijn ook lid. Zij hebben van hun gewone ziektekostenverzekering het eigen risico wat hoger gelegd. Een ideale aanvulling.” Die mening blijkt veel te worden gedeeld. Ook de jongere generatie sluit zich gretig aan bij Ziekenvereniging Helpt Elkander. Op naar de volgende eeuw dus. Van Iperen lacht eerst bij het idee, maar bedenkt zich dan: “Tja, het kan best. Waarom niet? De vereniging is tenslotte groter dan ooit.” Matthijs Daniels
