‘Er wordt te weinig gelachen in de raad’

vianen

De vrouw van de perfecte oneliners, de lichaamstaal die boekdelen spreekt, de ‘haaibaai’ van de raad. Ze stopt ermee. Na zestien jaar is het genoeg voor Irene Witte (60).

De laatste twee jaar kon je het aan haar zien. Ze was haar motivatie verloren. Irriteerde zich aan de soms langdurige epistels van collegaraadsleden. Hoofdschuddend keek ze toe, terwijl Betske Kroon-Westra haar met een begrijpende blik gebaarde dat ze moest blijven lachen. Dat was soms moeilijk. De VVD’ster neemt de politiek serieus. Het is een vak, een kunst die je in de loop der jaren leert. “Je mag trots zijn als je dit vak in de vingers krijgt. Ik had nooit gedacht dat het me zoveel zou geven. Ik heb geleerd om met elkaar het maximale eruit te halen onder de juiste argumenten.”

Juist dát heeft ze de afgelopen jaren sterk gemist. Met weemoed denkt ze terug aan de dagen met Jan Pastoors in de raad. Iedereen wist hoe iedere partij erover dacht en dat werd gerespecteerd. De politiek werd samen gemaakt. Er werd veel gelachen in de jaren negentig. Nu niet meer. “Dat zegt heel veel. Het is jammer dat de politiek intolerant is geworden. We feliciteren elkaar niet meer met overwinningen, zeggen niet meer openlijk dat iemand een goed idee heeft, ook al behoort die tot de oppositie. Dat is echt een dieptepunt in de politiek en mijn grootste teleurstelling.” Ze kan zich ook kwaad maken over de verschuiving van belangen. In haar ogen staat niet het Vianens belang voorop, maar het hebben en vasthouden van macht. “Dat is een slechte ontwikkeling”, zegt ze fel. “Alles wat nieuw binnenkomt, zoals de lokale partijen, wordt niet geaccepteerd.”

Ongemerkt heeft de politiek een belangrijk deel van Irene’s leven in beslag genomen. Er ging bij haar intrede in 1986 een nieuwe wereld voor haar open, waar ze voorheen geen weet van had. Ze leerde wat een gemeente doet en ging anders naar dingen kijken. Was úren bezig met het lezen van stukken en stond met de VVD aan de wieg van de roadblockers en Blankenborch. Daar is ze trots op. Inmiddels heeft ze alles wel gezien. Het is tijd voor een frisse wind in de VVD. Irene zegt vaarwel tegen haar politieke verantwoordelijkheid en haar tweede natuur om altijd een mening te hebben en alert te zijn. Ze gaat activiteiten begeleiden in Hof van Batenstein en leunt straks op de publieke tribune achterover om de gemeenteraad te volgen. Of ze dan haar mond kan houden? Vroeger in ieder geval niet.

Reacties

Er zijn nog geen reacties