‘Ik was verslaafd aan applaus’

Toneel speelde altijd al een hoofdrol in het leven van Elkie, acteren is haar met de paplepel ingegoten. Haar ouders waren heel fanatiek bezig met amateurtoneel. Omdat ze geen oppas hadden voor Elkie ging ze altijd mee naar de repetities. “Ze schreven zelfs rollen voor me, met vijf jaar stond ik al op de planken. In mijn eerste rol hoefde ik maar één woordje te zeggen: “Men!” dat in het Engels zoiets betekent als “mannen, wat moet je ermee!”. De hele zaal lag in een deuk om mij. Vanaf dat moment was ik verslaafd aan het applaus en positieve bevestiging. Toen wist ik zeker wat ik later wilde worden: actrice!”

“Bij ons thuis kwamen veel inspirerende, creatieve personen over de vloer die mij zeer zeker hebben gevormd. Theatermensen zijn vaak extravert en denken heel vrij. Mijn ouders waren verbonden aan de protestante kerk en hadden een jeugdsoos opgericht. Zij waren voor vrijheid en autonomie en wilden dat de jeugd zelf bepaalde of ze naar de kerk ging of niet, heel modern en vooruitstrevend voor die tijd.”

Van haar achtste tot haar veertiende jaar mocht Elkie op zaterdag naar een theateropleiding voor kinderen. Ze speelde in alle mogelijke stukken en pakte iedere rol aan, van drama tot romantische komedies. Op haar vijftiende deed Elkie audities voor het Londense National Youth Theater, een zeer prestigieus project. Helaas werd ze niet aangenomen. Dat liet Elkie niet op zich zitten en ze schreef een brief om zich backstage te kunnen aansluiten. Haar enorme ‘drive’werd herkend en ze mocht twee seizoenen achter de schermen meedraaien. “Ik heb daar een fantastische tijd gehad, met meerdere producties stonden we in vooraanstaande theaters in Londen.” aldus de sympathieke actrice.

Braafheid

Toch besloot Elkie om Engelse Literatuur te gaan studeren aan de Universiteit in Londen. “Ik heb een tik voor leren en groeien maar het was een verkeerde keus, ik ben zelden zo gefrustreerd geweest. De professoren waren zeer streng en autoritair, ze droegen zelfs nog van die zwarte gewaden. Aangezien braafheid en gehoorzaamheid niet mijn sterkste kanten zijn, was dat geen doorslaand succes!” lacht de stralende Elkie die het daar na een jaar voor gezien hield. “Mijn ouders waren minder blij dat ik afhaakte, als eerste kind van de familie studeerde ik op zo’n prestigieuze universiteit, dat stoppen was wel even slikken! Maar ik miste het theater en het applaus. Ik ben toen aangenomen op de theaterschool in Devon, waar ik na vier jaar ben afgestudeerd.”

Stand-upcomedian

Elkie speelde al klarinet en piano en ging met haar toenmalige vriend op toernee langs folkclubs in Nederland. Het was de bedoeling om drie maanden te blijven dat werd uiteindelijk vier jaar. Inmiddels was haar zoon Mark geboren en werkte ze als stand-up comedian om de kost te verdienen. Elkie: ”Ik had twee theatervoorstellingen met satirische imitaties. Ik trad dan op voor bedrijven waarbij ik artiesten als Tina Turner en Michael Jackson imiteerde en ikzelf songteksten bedacht. Mensen vonden dat typische Engelse humor, ik vond het vooral heel leuk om te doen!”

Oude Watertoren

In 1996 leerde Elkie haar huidige man Piet Krens kennen. Samen kochten zij de Oude Watertoren in Zaltbommel. Op deze prachtige plek met uitzicht op de Waal wonen zij nu ruim acht jaar. Elkie: “We slapen, eten en koken op veertig vierkante meter, iets groter dan een caravan. We voelen ons bevoorrecht om hier te mogen wonen. Het is heel anders leven, denk alleen maar aan alle zakken hout die wij 84 treden omhoog sjouwen voor de houtkachel! Met deze kachel stoken we tot zo’n 18 C . Onze algehele leeftemperatuur is daardoor veel lager, dat is echt een positieve bijdrage aan de gezondheid. We zijn veel minder verkouden dan toen we in een huis leefde met centrale verwarming, het is gewoon een kwestie van goed aangekleed zijn! Deze plek past bij ons, hier vinden we rust. Het isolement van deze plek is heel fijn, we hebben helemaal geen buren. Omdat we toch een zeer bewegelijk en druk leven leiden is het fijn om hier een toevluchtsoord te hebben.”

Zeven jaar geleden kreeg Elkie een herseninfarct. Dit gebeurde net een dag nadat Elkie en Piet, in samenwerking met Ferdi Lancee en Frank van Duijvenvoorde, hun nieuwe geluidsstudio in Rossum feestelijk hadden geopend. “Mijn bloeddruk was veel te hoog en ik rookte wel vijftig sigaretten per dag, het was een heel ongezond leefpatroon. Tijdens het herstel besloot ik om niet meer op te treden. Een hartinfarct geeft geen pijn, maar je gaat anders functioneren. Aan de buitenkant kun je niets zien, maar van binnen is alles veranderd, mijn leeftempo was veel lager en ik had een ongelofelijke hang naar rust die ik niet nam.”

Depressie

Na deze ingrijpende gebeurtenis realiseerde Elkie zich dat ze nooit meer zo snel en efficiënt zou kunnen werken en ze onderschatte haar verslaving aan applaus: ze raakte in een zware depressie en moest opgenomen worden op de psychiatrische afdeling van het Carolus Ziekenhuis. “Ik zat in een diep dal waarin ik niet meer wilde doorgaan, maar met zeer kundige begeleiding heeft er herstel en groei plaatsgevonden. Alles wat ik nu ben is een resultaat van keuzes die ik gemaakt heb in mijn leven. Ik heb nu zelf het heft in handen, dat geeft mij een sterk gevoel.”

Reacties

Er zijn nog geen reacties