Wonen ‘in de zevende hemel’

harderwijk

Eerst was het een oude Christelijk Gereformeerde Kerk, nu vindt het samengestelde gezin Meerakker-Morsink veel woonplezier onder de dakpannen.

In de zevende hemel.Kunstenaar Brauckman, vond het in ieder geval een mooie titel. Latere bewoner Steven de Hond, was er minder van gecharmeerd en liet de titel weghakken. De allernieuwste bewoners van de voormalig Oude Christelijk Gereformeerde Kerk (Hoogstraat 38) daarentegen laten de titel weer trots op de gevel prijken. “Voor ons is hier wonen, de zevende hemel,” zegt huidige bewoonster Ilse van de Meerakker.

Een bewogen geschiedenis heeft het bijzondere pand aan de Hoogstraat. Allereerst vonden christelijk gereformeerden er onderdak. Toen zij een nieuwe plek vonden aan de Laan ‘40/’45 werd het gebouw de opslagplaats van de BB, Bescherming Bevolking. De BB was een organisatie die uitrukte bij calamiteiten. Op de Hoogstraat 38 lagen dan ook ondermeer brandweermaterialen. Vrij snel daarna nam kunstenaar Brauckman er zijn intrek. Sindsdien is er een kleine rij aan Bekende Nederlanders aan komen kloppen voor onderdak. Televisiepresentator Jan Douwe Kroeske vond er woonruimte en weer later Steven de Hond. Het Harderwijkse stel Ilse Meerakker en Guido Morsink bewoont sinds mei dit jaar het ruime pand. “We kunnen de ruimte wel gebruiken’, lacht Meerakker, “we hebben een samengesteld gezin van 7 kinderen.”

“We hebben heel veel geluk gehad”, vertelt Meerakker. In haar sfeervolle keuken zet ze ondertussen koffie. Een haardvuurtje knappert in de hoek. Het is er behagelijk warm. De van oorsprong Limburgse liep haar huidige vriend in een café in Eindhoven tegen het lijf. Zij had al 3 kinderen. Hij vier. Ze besloten samen één gezin te vormen. “Tja, en dan moet je op zoek naar een huis. We zagen het huis op een donderdag op de website Funda.nl. Op vrijdag hebben we getekend. We waren meteen verkocht”, aldus de gelukkige bewoonster. het gezin verbleef daarvoor een tijd in de Oude Kazerne. “Daar leefden we echt in een vitrine”, vertelt Meerakker, “regelmatig stonden er mensen door de ramen te gluren om te ontdekken welke functie het gebouw nu had. We hadden echt geen privacy. Het fijne aan dit huis, is de ruimte, het vele licht, de ramen. En we zitten midden in het centrum. Heel bijzonder, want dat gevoel heb je hierbinnen helemaal niet. Het klinkt misschien wat gek, maar zodra ik hier binnenkom voel ik de rust over me neerdalen. Misschien dat de geschiedenis van het huis er wel iets mee te maken heeft. Het geeft toch een rustig gevoel te weten dat dit ooit een kerkje is geweest. Bij de Oude kazerne heb ik nooit echt helemaal een lekker gevoel gehad. Tja, dat verleden. Spionnen, het leger...er zijn toch gekke dingen gebeurd. Voor mijn gevoel blijft dat aan een huis kleven.”

Een rondgang door het huis is een ware ontdekkingsreis. Nissen, Vijf slaapkamers, twee badkamers, een gewelfkelder, indrukwekkende kapelramen, bogen, speciale deuren, vreemde gangetjes...een waar avontuur. “Jan Douwe Kroeske heeft de Kapel flink onder handen genomen. De deuren bijvoorbeeld komen overal vandaan. Bij de Indische ambassade, kerken, zelfs een deur van een christelijke bibliotheek, en we hebben een poort van Paradiso”, vertelt Meerakker. Ze bewaart het telefoonnummer van het huidige adres van de Kroeskers op een veilige plaats. “We mogen hem altijd bellen als we vragen hebben over dingen van het huis. In het begin konden we amper alle lichtknoppen vinden,” lacht de bewoonster. Een hele klus om het huis geheel eigen te maken. “De woonkamer had voorheen een gouden plafond. Oerlelijk vond ik dat”, zegt Meerakker. Ze is zelf toevalligerwijs interieurstyliste van beroep. En ook runt ze een webwinkel in huisaccessoires. En dat is te zien. Het huis in lichtgrijze, beige tinten ademt rust en sfeer uit. “De woonkamer is nu mijn lievelingsplek in huis. Daar brengen we als gezin veel tijd door. Lekker voor de kachel en spelletjes spelen aan de tafel. Heerlijk”.

Koken voor het grote gezin, doen Meerakker en Morsink zelf. “Mijn vriend vooral”, verklapt Meerakker. Bij het huishouden kan ze echter wel een extra handje gebruiken.”Gelukkig hebben we iemand die me helpt voor twee dagen, want anders red ik het niet. Ik werk zelf zo’n 60 uur in de week. Wel heerlijk vanuit huis, dus dat is ideaal. Dan kan ik er gewoon voor de kinderen zijn.” Ze kijkt goedkeurend en genietend rond “Hier wil ik de komende jaren wel blijven”, zegt ze, “Als de kinderen uit huis zijn, is het misschien wat groot, maar goed, dat zien we dan wel weer”, zucht de inmiddels goed ingeburgerde Harderwijkse. Ze voelt zich bevoorrecht, dankbaar dat ze in dit huis kan wonen. “Alhoewel, als het morgen af zou branden, dan red ik mijn kinderen. Uiteindelijk is alles vervangbaar. Het gezin is uiteindelijk het allerbelangrijkste.”

q

www.tuttemerull.nl

Reacties

Er zijn nog geen reacties