Dick van Bloois: ‘Als je stopt, verlies je de moed’

Dick van Bloois op de massagetafel

bekijk foto('s)

ALPE D'HUEZ • Donderdagmiddag half één. Ameidenaar Dick van Bloois wil “nog vijf minuutjes” rusten voordat hij aan de afdaling begint en vervolgens: de vierde klim.

Zoon Ron van Bloois is ondertussen al met de vierde klim bezig. Hij is een geoefende Alpe d’HuZes-ganger. Al vier jaar achtereen doet hij mee. Moeder Rina vermoedt dat het min of meer is ingegeven door haar, omdat zij pakweg vier jaar kampte met borstkanker. Ze won de strijd. “De controles blijven.”

Twee jaar geleden deed ze al mee aan de Alpe d’HuZus, het zusje van de Alpe d’HuZes waar mensen met een binding met de fietsers van Alpe d’HuZes de berg één keer oplopen of fietsen. Ook dit jaar deed ze weer mee aan deze mini-Alpe d’HuZes. Ze bekent – “ik durf het bijna niet te zeggen” – een dag erna geen sprankje spierpijn te hebben. “Maar ik heb in elke buitenbocht even gerust. Wat gegeten, wat gedronken.”

Eng
Man Dick laat zich nog even masseren. Hij memoreert aan de in de duisternis gehulde start deze morgen. De kaarsjes. De schemering. “Mooi, te zien dat zoveel mensen er dit voor overhebben. Maar ook eng, die berg in de duisternis opfietsen.” Tijdens zijn drie klimmen stopte hij geen enkele keer. “Als je stopt, verlies je de moed”, zegt hij stellig. En hij roemt nog even de toeschouwers. “Ze kijken naar je naambordje en schreeuwen naar je: ‘Dickie, gaat goed.’”